KOMPLETNA BAŠTINA SRBIJE

Nalazi se na glavnom trgu. Uz crkvu je pijačni prostor, preko puta je javna uprava a na drugoj strani trga je crkvena opština.

Crkva je opisana kao objekt skladnih proporcija i reprezentativnog izgleda.

U burnim događajima 1848. godine, prvobitni objekt je veoma oštećen.
U obnovi 1851. godine objekt je znatno promenio izgled.

U unutrašnjosti crkve je kripta u kojoj su sahranjeni članovi bogate porodice Marcibanji koja je pomogla izgradnju crkve.

Stroge linije ovog objekta remete samo lukovi na prozoskim otvorima i klasična kapa nad tornjem zvonika.

Fasada klasicističkog stila pomalo odudara od većinom baroknih vojvođanskih.
Porta je interesantna, u njoj se pored održavanog zelenila i cveća nalazi i zanimljivo koncipirana postavka.

Crkva je bila zaključana u vreme naše posete, ali smo prošetali portom, čudesno ispunjenom osmišljenim cvetnim i vrtnim aranžmanima, grupama manjih i parom ogromnih stabala, uz aleju sa portretima i mislima duhovnih ljudi povezanih sa ovom crkvom.
Utisak je jedinstven. A možemo reći da smo obišli celu Srbiju.

Fasada se obnavlja. Krenulo se od donjeg dela zida, sanira se vlagom ugroženo područje.

Na fasadi crkve se izvode radovi održavanja.

Veliki značaj imaju ikone Teodora Ilića Češljara, koje su njegovi prvi radovi po završetku studija u Beču.

Crkva (kapela) je izgrađena nad izvorom. Za nju se vezuje više legendi, a voda iz izvora se smatra lekovitom.
Izvor je opremljen pumpom koja zauzima dobar deo unutrašnjosti.
Crkva je skromno dekorisana i opremljena.
Odmah pored crkve nalazi se velika prostorija, konak, u kome su putnici namernici mogli da se sklone ili prenoće.

Građena je mestu prethodne, male crkve od pruća.
Sadašnji toranj je konačni izgled dobio tek 1891. godine.

Sadašnja crkva je završena 1812. Prethodno se na istom mestu nalazila kapelica od nabijače, izgrađena 1760, a zatim druga crkva iz 1782. godine.
Bogosluženje se obavlja na mađarskom, a ponekad na hrvatskom jeziku.

Zelenilo oko crkve koje obavija i zaklanja fasadu produžava se u lep drvored nad šetalištem sa klupama duž glavne ulice.
U nevellikom parku uz šetalište i crkvu postavljen je spomenik i spomen ploče stradalima u dva velika rata.

Ovo je čak četvrti po redu hram na istom mestu. Prvi zidan od čvrstog materijala je podignut 1760. godine, a drugi je stradao u požaru 1848.
Građena u stilu srpskih srednjevekovnih manastira, karakterističnih pet kupola dobila je po uzoru na crkvu u Gračanici.
Ikonostas je (nešto umanjen) preuzet iz prethodne crkve.

Sjajnom ikonostasu ove crkve su doprinela tri čuvena slikara svog vremena. Pored ikonostasa, oslikan je i svod crkve.

Sinagoga je zaštićena kao spomenik kulture od izuzetnog značaja. Jedina je u svetu preostala art-nuvo jevrejska građevina. Kada su napravljene ove fotografije, bila je u završnoj fazi rekonstrukcije. Nedavno je svečano otvorena.

Kada smo je obišli, sinagoga je bila u završnoj fazi rekonstrukcije. Nadavno smo čuli da je svečano otvorena.

Katedrala se rekonstruiše, u lošem je stanju jer jedna strana objekta tone (mart 2020.).

Nalazi se u delu grada zvanom Senta, ulica je nekada bila deo senćanskog puta.
Izuzetno visoka građevina u neogotskom stilu, toranj je visok 45 metara.

Ikonostas je prema pretpostavkama radio poznati slikar Jovan Popović.

Izgradnja značajnog i velikog objekta u sredini koja nema brojno stavništvo, kao što je to područje salaša, kvalifikuje ovaj objekt za zaštitu u rangu spomenika kulture.
Objekt je zidan nabijenom zemljom.

Crkva je velikih dimenzija, tako da verovatno premašuje potrebe sredine, ali deluje vrlo upečatljivao.
Podignuta je 1822, po doseljavanju 400 mađarskih reformističkih porodica.

Crkva je bila zatvorena, tako da nismo mogli proveriti njen unutrašnji volumen (procena dimenzija spolja često omane).
U porti crkve raste ogroman hrast.

Toranj crkve je apsolutno najviši toranj jedne katoličke crkve u Srbiji (72m).
Crkva je, spolja gledajući, zadivljujućih dimenzija (može primiti 5000 posetilaca) i vrlo skladno građena.
Interesantno je da nije formalno zaštićena kao spomenik kulture.

Najveći je problem, kod fotografisanja, uhvatiti ceo objekat u jedan kadar.

Nalazi se u maloj porti, okruženoj visokim zidom. Po legendi, mala crkva koja se nalazila na ovom mestu je po dolasku Turaka pretvorena u džamiju, što je ostala sve do odlsaka Turaka, 1687. godine.

Crkva zajedno za župnim dvorom čini jedan veliki kompleks u centru grada.

Crkva je izgrađena na mestu starijeg objekta, građenog u vreme turske vladavine.
Pojedine delove ikonostasa je oslikao Teodor Kračun.

Ikonostas je oslikao poznati slikar Jakov Orfelin.
Crkva je podignuta na mestu starijeg hrama, građenog od nabija.
Na zidovima crkve se trenutno radi na zaštiti od vlage.

Crkva je monumentalnih dimenzija, po svoj prilici građena je za daleko brojniju publiku od one koja trenutno naseljava mesto.
Unutrašnjost je izvanredno dekorisana, mobilijar je u savrćenom stanju. Crkva ima i orgulje koje trenutno nisu u funkciji.

Zanimljivost: na tavanici sinagoge je oslikan prikaz sa tekstom ispisanim obrnuto, kao slika u ogledalu.

Po iseljenu skoro celokupne nemačke manjine, crkva je prestala da se koristi kao bogomolja.
Par mlađih i preduzimljivih ljudi je poslednji deceniju-dve počelo da koristi prostor za smeštaj predmeta, dokumenata i knjiga, vezanih za istoriju Nemaca u ovim krajevima.
Predmeti su pronalaženi u napuštenim nemačkim crkvama, kao i u privatnom posedu.
Prikupljeni fond je zamašan, a aktivnost na sakupljanju se nastavlja.

Crkva poseduje orgulje, još od momenta izgradnje.

Ovo je jedna od tri "sestre" po izgledu. Pošto su sve tri radili isti projektanti, braća Šmaus, ova i crkve u Bečeju i Čurugu su vrlo slične.

Današnji izgled crkva je dobila obnovom 1836. godine.
Crkva vrlo živopisne unutrašnjosti, bogato dekorisanog ikonostasa sa velikim brojem ikona.

Iako je večernja služba bila u toku, jedna od časnih sestara nam je odobrila fotografisanje, ponudila je da se upali svetlo (nije nam bilo nepohodno), čak nas je uputila da slikamo i oltarski prostor.

Dobro je skrivena zelenilom grana visokih okolnih stabala.
Objekt ima problema sa vlagom, radi se sanacija donjeg dela zida.

Veliki objekt u širokoj porti sa krstom. Nad ulaznim vratima je ploča na kojoj je upisana godina gradnje.

Monumentalni objekt opravdano je pod zaštitom.
Fasada pročelja, kao i bočnih zidova izdvaja se estetikom od sličnih rešenja.
Izvanredno bogato su ukrašeni oltar i predikaonica, slikom, stubovima i kipovima.
Tavanica je oslikana, a okolni zidovi prijatno dekorisani.

Na sajtu spomenicikulture.mi.sanu je slika neidentifikovane crkve pod nazivom "Sv. Srbica"

Nalazi se na mesti starije kapele zvane Manastir, koja se opet nalazila na mestu, pretpostavlja se, vrlo starog manastira.
U vreme nastanka, crkve građene kao ova, od tvrdog materijala, bile su prava retkost.

Priprata je dozidana kasnije, 1859. godine. U to vreme Vranjevo je bilo zasebno mesto, odvojeno od Novog Bečeja.

S obzirom da Mađari nisu imali svoju parohiju u Vranjevu sve do 1880. godine. Ipak, posle samo dvadesetak godina postojanja izgrađen je ovako velik objekt.

Nažalost, nismo stigli u vreme kada je crkva otvorena da se uverimo u kvalitete i vrednost ikonostasa.

U malom mestu kraj Begeja, jedini veći objekt je Reformatorska crkva.

Fasada je nedavno osvežena dvobojnim koloritom.
Porta je mala, ograđena standardnom kombinacijom - niski zid od opeka i kovano gvođe na zidu.

Sa istaknutim visokim soklom, objekt deluje kao dvospratni.
Na bočnom zidu su postavljene tri nadgobne ploče.
Staza koja preko celog Trga slobode vodi do crkve, prolazi kroz veliki lepo održavan park.

Bočne strane crkve karakteriše horizontalna podela kojom su slepe niše i arkade razdvojene u dva "sprata".
Nevelika porta ispunjena je prijatnom hladovinom i zelenilom, a za odmor tu su klupe, senica i ozudana česma.

Crkva predstavlja monumentalno zdanje.

U vreme naše posete fasada nije bila u sjajnom stanju.

Crkva je podignuta na mestu starije iz 1765. godine, a ikone su prenete iz mesta Čavoš (Rumunija) gde su stanovnici prethodno živeli.

Veliki prostor porte za sada prekriva samo travnjak. Da prostor neće ostati neiskorišćen svedoči početak radova - obe strane pristupne staze crkvi krasi drvored novozasađenih sadnica.

Izvanredno oslikana crkva, ikonostas pleni i ikonama i duborezom. Zabat iznad ulaznog portala je (skoro) jedinstven u skupu pravoslavnih crkava.

Crkva je jedan od najstarijih sakralnih objekata u Banatu izgrađen od tvrdog materijala.
Nedugo po izgradnji, godine 1783, izvršena je dogradnja objekta.

Na kraju obilaska grada, kao i celog dana provedenog na putu, odmorili smo se u prijatnoj hladivini porte. A i zaslužili smo.

Po legendi, tokom 17. veka na ovom se mestu nalazio manastir u kome je služio monah iz Hilandara.
Njegov grob koji je postao kultno mesto je u kapelici sagrađenoj uz zid crkve.

Nalazi se na centralnom gradskom trgu.
Visoka i strogih linija, dominira trgom. Dosta neuobičajene forme, osnova je u obliku krsta, a poprčeni brod dominira nad uzdužnim. Pogled sa strane otkriva mnoštvo razigranih elemenata.

Izduženih gotskih linija, deluje vrlo elegantno obrgljena u donjem delu zalenilom koje je okružuje.
Ona je, zajedno sa zgradom suda, najupečatljiviji objekat na drugoj obali pri pogledu sa gvozdenog mosta.

Velelepna gotska građevina u mestu koje, čini se, za takvu nije dovoljno veliko. Posebno još kad se zna da je građena samo za deo populacije.
Sada se ne koristi. Oštećenja na fasadi su već uveliko vidljiva.
Odmah pored crkve se nalazi i čuveni dvorac Kaštel Ečka.

Crkva je građena ubrzo po doseljavanju Srba pod Arsenijem Čarnojevićem u ove krajeve, godine 1711. Zbog nepostojanja odgovarajuće drvene građe, zidovi su od naboja, kasnije obloženi čerpićem. Krov je pokriven šindrom što je za Vojvodinu jedinstven slučaj.
Enterijer je, sa izuzetkom renovirane tavanice, potpuno autentičan, a unutrašnjost krasi vrlo vredan ikonostas.

Ikonostas i tronovi ove rumunske pravoslavne crkve su zaštićeni spomenici kulture.
Okružena je održavanim zelenilom i drvećem ispod koga su klupe za odmor.

Nažalost, crkva je bila zatvorena, te nismo imali uvid u zaštićene sadržaje.

Pretpostavlja se da je građena po doseljavanju srpskih graničara.
Prvobitno je zidana busenjem, za šta postoje mali dokazi, a pokrivena šindrom koju je danas zamenio biber crep.

Novija crkva je podignuta na mesto mnogo starije, građene 1770. godine.
Novu crkvu je oslikao Uroš Predić, rođen u ovom mestu, a gradnju je pomogla njegova familija.

Karakterističnog je izgleda zbog tri kupole, dok su dve kupole na pročelju samo zamena za tornjeve zvonika.

Veliki deo ikona oslikao je Jovan Popović jedan od naših najznačajnijih ikonopisaca.

Barokna crkva, fasada dvobojno krečena, pokošena porta sa nekoliko stabala i klupama za odmor.

Oko crkve je prostrana porta, prostor za sada neiskorišćen, ako ne računamo grupu stabala pred pročeljem crkve.
Gomila građevinskog materijala pored objekta svedoči da se sprema izolacija vlažnih temelja.

Crkva poseduje izuzetno vredan ikonostas rađen krajem 18. veka.
Spolja gledajući crkvu karakteriše domantni toranj u odnosu na zgradu crkve.

U porti, na zidu ograde, nalazi se još jedan spomenik kulture - nadgrobna ploča (sa tekstom) iz 1716. godine.

U unutrašnjosti crkve nije dozvoljeno fotografisanje.

Visoki objekt uz takođe visoki toranj, deluje upečatljivo svojim strogim gotskim linijama, na ovom mestu sasvim dobro ukomponovanim.
Objekt je podignut u Donjem gradu, delu Bečja u to vreme naseljen pretežno katoličkim stanovništvom.

Crkva ima orgulje koje se redovno koriste.
Oštećena je u požaru 1948. godine, kasnije renovirana.
Zaštićena je u okviru prostorne celine u centru Bečeja.

Jednom prilikom, kad nas je kao srednjoškolce poveo profesor likovnog i muzičkog, Viktor Škrabanj, imao sam priliku da odsviram par nota na ovom izvanrednom instrumentu.

Srušena je 1961. radi izgradnje stambenog kompleksa.

Tih godina stanovali smo u kući u susedstvu. Klinci iz kraja su se skupljali u blizini. U zgradu sinagoge se ulazilo kroz razbijene prozore. Jurili smo se okolo igrajući se kauboja i indijanaca ili partizana i nemaca.
Zgrada je, osim manjih oštećenja, bila u sasvim solidnom stanju. Unutar zgrade bilo je dosta očuvane drvenarije i klupa.
Tog dana, negde u leto 1961, stajao sam sa ostalim radoznalcima i sa ulice posmatrao momenat kda je zgrada minirana i srušena.

Ikonostas srpske pravoslavne crkve.

Crkva je monumentalni objekt sa karakterističnim širokim pročeljem na kome se ističu trem poduprt sa četiri stuba i tri barokna tornja na vrhu. Ovakvo rešenje postoji još na dva mesta, crkve u Bežeju i Sivcu su bliznakinje sa čuruškom.
Druga, ne manje važna vrednost su slike na ikonostasu koje je radio poznati slikar Đorđe Krstić.

Unutar crkve nije dozvoljeno fotografisanje.

Ikonostas je oslika najveći srpski slikar druge polovine 18. veka, Teodor Kračun.

Crkvu karakteriše ikonostas sa vrednim ikonama, deo kojih je radio veliki majstor Teodor Kračun. Ikonostas je uokviren izvanrednim duborezom. Pored toga pročelje crkve se izdvaja po kolonadi trema, četiri stuba nose na sebi toranj, odnosno zvonik.

Nalazi se uz sam magistralni put Sremski Karlovci - Novu Sad. Pošto je sa druge strane objekta kontra-svetlo, po vedrom danu nema mnogo prostora za kadriranje. Jedino što je sasvim dostupno je upečatljivo pročelje.

U ovoj crkvi je kršten Josip Jelačić, kasnije slavni hrvatski ban.
Crkva i Župni dom čine masivni kompleks tačno ispod zidina Petrovaradinske tvrđave.

Prekoputa crkve nalaze se i dva spomenika iz Drugog svetskog rata.
Jedan je posvećen žrtvama pokolja u januarskoj raciji 1942. godine, a drugi borcima palim tokom NOB 1941-1944. godine.

Od Vilova prema Titelu, put ide podno Titelskog brega, velike lesne terase, za Bačke uslove prilično visokog objekta.
Put vijuga, prateći padine brega, tako da, kad se put ispravi na 5 km pre Titela, vožnja postaje krajnje monotona.

Za ikone na ikonostasu i zidne slike se pretpostavlja da su delo Dimitrija Bačevića, jednog od poznatijih slikara 19. veka.

Nedugo po izgradnji, crkva je stradala u požaru. Obnovljena je 1805. godine.
Do 2020, kada je rađena fasada, crkva je u značajnoj meri obnavljana još tri puta.

U porti je sahranjen orđe Stratimirović, general, učesnik događaja iz 1848. godine.

Crkva je izgrađena 1797. godine, na mestu nekoliko prethodnih građenih od trošnih materijala.
Crkva čuva ikonu Uroša Predića Bogorodica sa Hristom, koja je svojevremeno izazvala velike polemike.

Veliku vrednost ima na visokom umetničkom i zanatskom nivou izrezbaren i pozlaćen ikonostas.

Karakteristična je po pozlaćenoj kupoli na krovu, pravljenoj po ruskim uzorima.
Teško je stradala tokom bombardovanja sa Petrovaradinske tvrđave 1848. godine, a oštećena je i tokom nemačkog bombardovanja, 1. aprila 1941. godine.

Crkva je postojala još početkom 18. veka. Zamenjena je novijom, koja je više puta obnavljana.
Sadašnji izgled hram je dobio početkom 20. veka.

Kompleks obuhvata zgradu Sinagoge, Jevrejsku školu i Opštinu.

Nažalost, ulično pročelje objekta je potpuno zajlonjeno zelenilom.

Najveća je crkva u Novom Sadu, zovu je i Novosadska katedrala.

Prema dokumentaciji, ovo je jedna od najstarijih baroknih crkava u Vojvodini.
Nalazi se u maloj porti, punoj zelenila.

U porti ograđenoj niskim zidom sa kovanim gvožđem nalaze se crkva i zgrada parohijskog doma.

Crkvu krasi izvanredan ikonostas. Ikone je oslikao čuveni slikar Teodor Kračun.
Na jednoj od ikona je potpisan i to se navodi kao izuzetak od njegove rutine.

Crkva je nedavno renovirana, ikonostas restauriran i sjajno izgleda.

Imali smo problem da snimimo objekt spolja, u celini, jer pročelje potpuno zaklanja nekoliki visokih stabala, a prostor oko crkve nije širok.

Pravu vrednost predstavljaju ikonostas i zidne slike srpske pravoslavne crkve.

Crkvu je nemoguće snimiti spolja u celosti, jer se nalazi (na nešto uzvićenom platou) u veoma uskoj ulici, skoro bez trotoara.

Ikone u crkvi radili su slikari Srbi. Tadašnja ikonografija pravoslavnog slikarstva dovoljno se približila zahtevima zapadne crkve. Ovo je jedan od prvih primera da je katolička crkva angažovala pravoslavno orijentisane umetnike.

Najveća vrednost su ikonostas i zidne slike srpske pravoslavne crkve.

Crkvu je nemoguće obuhvatati celu u jednom kadru. Zaklonjena je visokim zidom i visokim drvoredom. Postoji pogodna mala zaravan na uzvišenju iznad, ali je vlasnik privatne kuće ogradio pristup.
Malo nepristojno, popeo sam se na zid ograde kod kapije i snimio (bar) pozadinu objekta.

U crkvi se čuva uljana slika, veliko delo Konstantina Danila - Isus u Getsemanskom vrtu.
Crkva poseduje i orgulje velikog raspona.
U lepo uređenom parku oko crkve nalazi se par spomenika i nekoliko poprsja značajnih meštana.

Spada u najvrednije hramove Ruminske pravoslavne crkve u Vojvodini.
Veliki ikonostas je oslikao Konstantin Danilo.

Značajan je ikonostas crkve koji je većim delom oslikao Jovan Popović.

Visok barokni objekt, impozantne unutrašnjosti, sa ikonostasom sa vrednim radovima i rezbarenim okvirima.
Toranj sa puno razdeljenih limenih površina i, neuobičajeno, sa ograđenom osmatračnicom na sve četiri strane.

U porti smo snimili i veoma staru, autentičnu kuću, koja bi, sigurno, morala biti spomenik kulture sama za sebe.

Prilaz kapeli sa pročelja čini široko kameno stepenište (nije deo staze na usponu).
Pored kapele nalazi se i Kalvarija, zatim plato kaldrmisan kockom, ograđen kovanim gvožđem sa drvenim klupama.

Od podnožja brda do kapele postoji pešačka staza, koju čine, uglavnom, stepenice. Sa severoistoka (put pored vinograda) se može prići i kolima.
Plato pod kapelom je u vreme završetka rekonstrukcije bio izvanredan vidikovac nad gradom. Ali, otada je prošlo vremena i vremena, zelenilo izđikljalo iza ograde uveliko sprečva dobar pogled.

Velika katedrala, sjajna reminiscencija gotskoga stila iz 19. veka. Unutrašnjost dekorisana, vitki lukovi se sastaju na tavanici.
Pored svega, crkva poseduje i orgulje i u njoj se redovno održavaju koncerti.

Teško uhvatljiva u jedan kadar običnim objektivom.

Neobično veliki crkveni objekt u (relativno) malom mestu. Izdeljenog gabarita, sa tornjevima, kupolom i bočnim portalom, deluje impresivno.
Ceo unutrašnji prostor je dekorisan, svaka ikona ikonostasa je oivičena rezbarenim okvirom, centralni prostor zauzimaju stolice za vernike.
---
Preko puta crkve nalazi se se Dom kulture. Ispred Doma je postavljena bista čuvenog rumunskog pesnika Mihaja (Mihaila) Emineskua.

Crkva je nastala polovinom 18. veka, ali je stradala u ratu Austrije i Turske.

Pomalo neuobičajenog izgleda - niska građevina sa niskim, a širokim zvonikom sa širokim kubetom.