Brana je podignuta 1978. godine.
Postoje uređene plaže. Ima i mesta za kampovanje, ali ne postoji infrastruktura.

Nalazi obuhvataju starije i mlađe gvozdeno doba, kasnoantički/ranovizantijski period, rani i pozni srednji vek, kao i novi vek.
Vidljivih ostataka nema, ima ostataka kamena i šuta. Otkopan je bedem, ranije u znatnoj visini, a sada, devastiran, ispod mivoa terena.
Bovan je bio administrativni centar šireg okruga pred dolazak Turaka, a i potom. Bio je branjen sa tri dobro postavljene utvrde:
- Kulina čiji ostaci su vidljivi na izlazu iz moravičke klisure,
- utvrda na naspramnom brdu Kitica
- Gradina Ljiljače, iznad samog mesta.

Jedini vidljiv objekt na lokaciji je kula, sačuvana u visini cca 3m, uz još par ostataka bedema ili drugog objekta.

Iako se kula nazire sa puta, a od atarskog puta koji vodi do obližnje šume nije udaljen više od 10 m, ipak smo je teško našli. Prilaz sa šumskog puta i pogled na kulu zaklanja gusto rastinje između i tek smo sledeći jedva vidljiv ugaženi trag sa puta kroz šiblje, nabasali na kulu.

Na lokaciji su sačuvani delovi šančeva kopanih u dva navrata, u septembru 1806. i 23. juna 1809.
Bitka se vodila tokom septembra 1806. Borbe su trajale nekoliko nedelja, a nadmoćna turska vojska nije uspela da probije dobro ušančenu srpsku odbranu. Šančeve su izgradili Vuča Žikić i Petar Dobrnjac.
Isti šančevi su poslužili i u narednim godinama, u bitkama Drugog srpskog ustanka, Srpsko-turskog i Prvog balkanskog rata.

Crkva je dva puta uništavana. Prva je spaljena od strane Turaka, dok je drugu odnela velika poplava (u lokalu se kaže "povodanj") 1939. godine. Potpuno je obnovljena 2003. godine, uz trud i priloge samih meštana. U selu je u međuvremenu ozidana i druga crkva, ali je u daščari bogosluženje nastavljeno i posle toga.
Poplava 1939. godine je bila tolikih razmera da je selo Subotinac bilo prepolovljeno. Bilo je 8 nastradalih osoba, mnogo stoke i oko 50% kuća odneto (po rečima Slobodana Milenkovića).

Ostaci su minimalni, nad visokom padinom stoje delovi jedne kule i bedema, visine 1 do 2 metra.
Put do ostataka vodi preko vrha stene ispod koje je manastir, zatim preko livade do šume koja nije preterano gusta. Straza je vidljiva, postoji i drveni putokaz za skretanje prema ostacima. Putokaz nije sasvim uočljiv.

Idući stazom kroz šumu, nisam primetio strelicom na daščanoj tabli obeleženo skretanje ulevo. Video sam je tek u povratku, posle dosta uzaludnog pešačenja. Ostaci grada su bili na vrhu strmine obrasle šibljem, udaljene svega 50 metara od staze kojom sam prošao.

Ulazna kapija, novi konak i crkva sa nesrazmerno velikim zvonikom.
Preko rečice veliki parking i pećina - isposnica.
Iznad crkve uzdiže se skoro vertikalna stena. Na grebenu iza stene nalaze se ostaci tvrđave koju je izgradio ktitor manastira.
Nizvodno od manastira je veliki kompleks odmarališta, a iza, zgrada koja je nekada bila vodenica, a za vreme rata - partizanska štamparija.

Nismo dobili pouzdano objašnjenje kako se stiže do grada iznad manastira, pa se nismo ni latili pokušaja da ga nađemo.
---
Pri drugoj poseti, obišli smo i ostatke tvrđave.

U ovom selu ih, poređanih uz sam put, ima dosta. Mnogi stari su očuvani u originalu, ali i novograđeni ne odudaraju mnogo od tradicionalnog izgleda.

Inspiriše me ritam tankih drvenih letvica, ili prepletenog pruća, ili već od čega je ambar (koš, čardak, senik, plevnjak, salaš, kotobanja, ...) napravljen. Ovi stari, autentični, potpuno su me oduševili.

U Ul. Dr Tihomira orđevića 26

Jedna od retkih preostalih građanskih kuća čija se arhitektura bazira na spoju narodnog graditeljstva i orijentalnog stila.

Zgrada je nedavno renovirana i nalazi se u savršenom stanju. Sređeno je dvorište zajedno sa ogradom i prilaznom stazom.
Muzej, međutim, stoji zaključan, čini se bez planova za otvaranje za publiku.

Podaci o nastanku i značenju spomenika nisu nam bili dostupni.

Slikano nedaleko od Ruske crkve u Adrovcu.

Crkva posvećena pukovniku Nikoli Rajevskom, koji je Tolstoju bio potka za lik grofa Vronskog.
Rajevski je poginuo u bici kod Adrovca 1876. godine, a crkva je podignuta 1903. na mestu na koje je prenet pre nego što je izdahnuo. Izgradnju crkve finansirala je njegova snaha, odnosno žena Nikolinog mlađeg brata Mihaila.
Stabla lipa koja čine aleju do ulaza crkve, doneta su iz Rusije.

Prema navodima arheologa koji su istraživali ovu lokaciju, ostaci tvrđave ne postoje - negde u prvoj polovini veka su poslužili kao materijal za izgradnju puta.

Ni meštani ovog sela, čak i oni, rođeni tridesetih godina prošlog veka, ne pamte tvrđavu. Jedino se sećaju priče svojih starijih da se tvrđava nalazila na obroncima Malog Jastrepca, na južnom kraju sela, "preko reke".
Marker smo postavili na pretpostavljenu poziciju u skladu sa ovim navodima.

Slučajno smo naleteli na lepu udolinu. Neko je potpalio vatru da dopuni prizor.