putnike, radoznalce, istraživače, avanturiste, ljubitelje, bicikliste, motoriste, pešake, planinare, fotografe, putopisce, profesionalce i amatere, omladinu i penzionere, kao i sve nepomenute, knjiga
Pravac Srbija
Prikaži mapu
KOMENTARI
KOMENTARISANO
VAŠ KOMENTAR (poželjna je bilo kakva identifikacija)
POŠALjITE KOMENTAR
KAKO SMO PUTOVALI
##DIVLICA##
Snimljeno: 10.07.2022
1.
Momenti-Vidikovac
Vidikovac, Susek
P R I L A Z
Vidikovac, iz vazduha
O B J E K T
(iz vazduha) Susek (1)
(iz vazduha) Susek (2)
(iz vazduha) Močvara, nekadašnji rukavac
(iz vazduha) Njive i gajevi na zatalasanom terenu (1)
(iz vazduha) Njive i gajevi na zatalasanom terenu (2)
(iz vazduha) Njive i gajevi na zatalasanom terenu (3)
Neopisivo
Put, priroda i nebo
I Z B O R
Kružni pogled iz vazduha
G A L E R I J A
mrt
Uređeno odmorište sa klupama i stolovima. Prema jugu njive, voćnjaci i pobrđe Fruške Gore, sa severa močvarni rukavac Dunava. Istočno - selo Susek.
Vidikovac, Susek
Snimljeno: 10.07.2022
2.
Kultura-Hram-Crkva/Pravoslavna
Crkva Sv. arhanđela Gavrila, Susek
O B J E K T
Crkva (1)
Crkva (2)
Toranj
Unutrašnji prostor
Ikonostas
Deo ikonostasa (1)
Deo ikonostasa (2)
Propovedaonica
Jedina ikona sa potpisom autora, Teodora Kračuna
P O S E T I O C I
status:spomenik kulture od velikog značaja; šifra:SK1197; nastanak:1770.; stil:barok;
Crkvu krasi izvanredan ikonostas. Ikone je oslikao čuveni slikar Teodor Kračun. Na jednoj od ikona je potpisan i to se navodi kao izuzetak od njegove rutine.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Crkva je podignuta 1770, pripada uobičajenom tipu jednobrodnih građevina nastalih pedesetak godina nakon izgona Turaka iz Vojvodine. Ikonostas iz 1779. rad je Teodora Kračuna, najoriginalnijeg srpskog baroknog slikara, dok je rezbarija barokno rokajnih formi rad nepoznatog majstora iz druge polovine XVIII veka. Razvijeni ikonostas islikan je u šest zona, sa 64 polja. U soklu su parabole, a u zoni prestonih ikona carske dveri sa Blagovestima i medaljonima sv. Save i Simeona, dok su na bočnim dverima likovi cara Uroša i kneza Lazara. U nizu prestonih ikona su arhanđeo Mihajlo, sv. Nikola, Bogorodica sa Hristom, Hristos, sv. Jovan i arhanđeo Gavrilo. U poljima iznad dveri su Žrtva Avramova, Nedremano oko i Neopalima kupina. Po vertikali, iznad Nedremanog oka, prikazano je Krunisanje Bogorodice. Sledi apostolski niz, proročki friz i, u poslednjoj zoni, Hristova stradanja. Ispod Raspeća ispisan je tekst priložnika sa godinom 1798. Ikonostas je preslikan 1901 Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
status:spomenik kulture od velikog značaja; šifra:SK1095; nastanak:1744.;
Najveća vrednost su ikonostas i zidne slike srpske pravoslavne crkve.
Crkvu je nemoguće obuhvatati celu u jednom kadru. Zaklonjena je visokim zidom i visokim drvoredom. Postoji pogodna mala zaravan na uzvišenju iznad, ali je vlasnik privatne kuće ogradio pristup. Malo nepristojno, popeo sam se na zid ograde kod kapije i snimio (bar) pozadinu objekta.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Sagrađena je najverovatnije na samom početku XVIII veka, ali naknadne intervencije na crkvi su odredile sadašnji oblik sedamdesetih godina XVIII. Međutim, skromnost i svedenost dekorativne plastike na minimum (kapiteli koji nose lukove prozorskih otvora, fasadni prsten koji graniči visoki sokl i krov koji naglašenije prekriva krovni venac ) ukazuju da je u velikoj meri poštovan prvobitni izgled građevine. Hram posvećen sv. Savi jednobrodna je građevina sa petougaonom apsidom i prizidanim zvonikom na zapadu. Ikonostas je rađen tokom XVIII i XIX veka, ali slikari nisu poznati mada se po slikarskom rukopisu mogu razgraničiti trojica autora. Duborez bi mogao biti delo Marka Vujatovića, sa kojim je crkvena opšina potpisala ugovor 1825. godine. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Prema gps poziciji objekta navedenoj na Njikipediji, odnosno prema podacima ZZSK, kuća se nalazi u Beočinu, što je potpuno netačno. Izgubili smo više od sat vremena dok smo to ustanovila.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Rodna kuća narodnog heroja Dimitrija Lazarova Raše je skromna, prizemna građevina, koja čeonom stranom izlazi na regulacionu uličnu liniju. Zidana je od opeke, omalterisana, pokrivena dvoslivnim krovom sa biber crepom. Na uličnoj fasadi su tri dvokrilna prozora uokvirena ravnom špaletnom. Ispod prozora je profilisani prozorski solbank. Zabatni zid odvojen je od fasade kordonskim vencem. Kuća je sa svojim prostorijama orijentisana prema dvorištu. Ispred njenog stambenog dela je pokriveni trem sa stubovima, u koji se dolazi preko šest stepenika. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
status:spomenik kulture od velikog značaja; šifra:SK1899; nastanak:1776.; stil:barok;
Ikone u crkvi radili su slikari Srbi. Tadašnja ikonografija pravoslavnog slikarstva dovoljno se približila zahtevima zapadne crkve. Ovo je jedan od prvih primera da je katolička crkva angažovala pravoslavno orijentisane umetnike.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Rimokatolička crkva sv. Josipa u Čereviću, prema zapisu na ploči postavljenoj iznad ulaznih vrata, izgrađena je 1776. godine. To je jednobrodna građevina sa polukružnom oltarskom apisom, uz koju je sa severne strane postavljena sakristija kvadratne osnove. Nad zapadnim pročeljem je zvonik, uklopljen u njegovu masu bočnim krilima koja zaklanjaju kosinu visokog dvoslivnog krova. Ispred zvonika je hor oslonjen na četiri masivna stupca. Unutrašnji prostor podeljen je pilastrima na tri dela i osvetljen sa velikim prozorskim otvorima, lučno završenim. Svod crkve je poluobličast. U sredini svetišta, odvojenog stepenikom, postavljena je časna trpeza sa izdignutim oltarom na kome se nalazi velika pala sa predstavom Svete porodice. Spomenik kulture predstavlja značajan primer barokne arhitekture sakralnog karaktera. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
status:spomenik kulture od velikog značaja; šifra:SK1093; nastanak:19. vek, početak; stil:barok,neorenesansa;
Crkva je nedavno renovirana, ikonostas restauriran i sjajno izgleda.
Imali smo problem da snimimo objekt spolja, u celini, jer pročelje potpuno zaklanja nekoliki visokih stabala, a prostor oko crkve nije širok.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Prvobitna crkva je podignuta u bivšem utvrđenju od materijala srušene turske džamije u prvoj polovini XVIII veka. Sadašnja je sagrađena između 1800 i 1820. godine. Crkva sv. Georgija u Banoštoru je jednobrodna građevina sa pravougaonim pevnicama i nesrazmerno niskim zvonikom na zapadnoj strani, neorenesansnih stilskih karakteristika. Klasicistički ikonostas rezao je Maksim Lazarević 1833, a ikone i deo zidnog slikarstva izveo je Konstantin Pantelić 1836, koji je ostavio dug zapis nad carskim dverima. Ostatak zidnog živopisa izveo je drugi autor. Na Bogorodičinom tronu, sa ikonom Bogorodice sa Hristom, kopijom tzv. Vinčanske Bogorodice, nalazi se zapis u baroknoj kartuši o njenom slikaru Grigoriju iz Čalme (Davidović Opšić) i naručiocu Arseniju IV, sa godinom 1781. U crkvi je sačuvan i mali šestougaoni sto, najverovatnije iz prve polovine XVIII, sa tokarski izvedenim ukrasima, karakterističnim za period XVI-XVII veka. Najstariji predmeti su dva pevnička stola, ukrašena ornamentikom nalik na renesansnu, a slikarski ukras sa likovima čuvenih crkvenih pesnika im je zografski neuk. Dugačak zapis u dva reda o nastanku stolova počinje na severnoj, a završava se na južnoj pevnici godinom 1749. i imenom autora Hadži-Silvestra Popovića, jeromonarha manastira Rakovica, književnika i putopisca, značajne ličnosti naše kulturne istorije. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
status:spomenik kulture od velikog značaja; šifra:SK1094; nastanak:18. vek, druga polovina; stil:barok;
Pravu vrednost predstavljaju ikonostas i zidne slike srpske pravoslavne crkve.
Crkvu je nemoguće snimiti spolja u celosti, jer se nalazi (na nešto uzvićenom platou) u veoma uskoj ulici, skoro bez trotoara.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Preobraženjska crkva u selu Beočin jednobrodna je građevina podignuta u drugoj polovini XVIII veka, tipičnih odlika tzv. podunavskog baroka. Zvonik na zapadnoj strani obnovljen je 1906. Unutrašnjost crkve je sva ukrašena. Ikonostas je rezao novosadski majstor Aksentije Marković prema ugovoru iz 1791, sklopljenim sa crkvenom opšinom sela Beočina. Ikone je slikao Stefan Gavrilović, a pozlatarske radove izveo Ilija Gavrilović, o čemu svedoči ugovor iz 1802. Stefan Gavrilović spada među najbolje majstore srpskog poznobaroknog slikarstva, prožetog novim klasicističkim uticajima, nastalog krajem XVIII i tokom prvih decenija XIX veka. Ikonostas je čišćen više puta. Unutrašnjost crkve je oslikana. Živopis oltarskog prostora je boljeg kvaliteta, poput radova Stefana Gavrilovića. U naosu se ističu slike Silazak sv. Duha i gornja polovina Kamenovanja sv. Stefana, dela nepoznatog autora. Mlađe slikarstvo priprate iz 1911. verovatno je delo Koste Vanđelovića. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Neprimetni spomenik okružen (neodržavanim) zelenilom
Informacija
Ime poginulog borca (1)
Ime poginulog borca (2)
Ime poginulog borca (3)
O B J E K T
Spomenik (1)
Spomenik (2)
Tri ruke prema nebu
P O S E T I O C I
period:Drugi svetski rat;
Spomenik je posveta trojici boraca poginulih u borbi sa četrdesetostruko jačim neprijateljem. Po opkoljavanju, veći odred fruškogorskih partizana se razdvojio u pokušaju porboja. Stanko Paunović Veljko, Đorđe Marković Đilas i Zencel Hunjadi nisu uspeli. Spomenik je monumentalan, plato na kome je postavljen zauzima širok prostor. Deo prostora je okružen sa nekoliko lepih četinarskih stabala.
Zato čudi da nije uloženo samo malo više truda, da se prostor održava redovno i da se drveće okreše da bi spomenik bio potpuno vidljiv sa puta.
Ostaci vile se vode pod oznakom nalazišta šifra:AN142 Ostaci odbrambene kule označeni su brojem šifra:AN111
Od meštana smo saznali da lokalitet više ili ne postoji, ili je potpuno nepristupačan, odeljen privatnim posedima koji potpuno zauzimaju donji kraj Dumbovačkog potoka. Negde u vreme arheoloških istraživanja, ovaj kraj je intenzivno građen i meštani su, kopajući temelje, nailazili na mnogobrojne ostatke objekata kao i pokretne artefakte.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Lokalitet „Gradina“, spomenik kulture i arheološko nalazište, smešten je na uzvišenju zvanom Gradina, na potezu Stručica u Novom Rakovcu. Najstariji podaci o naseljavanju ovog prostora potiču iz starijeg gvozdenog doba kada je na ovom mestu postojalo zemljano utvrđenje –gradina. U kasnoantičkomperiodu, na istoj lokaciji, podignute su građevine verovatno sakralnog karaktera. Sledeću fazu kontinuiteta življenja na ovom mestu, otkrivenu dugogodišnjim sistematskim zaštitnim arheološkim istraživanjima, predstavlja romanička trobrodna bazilika u okviru utvrđenog manastirskog kompleksa. Posle najezde Tatara i rušenja, na ostacima romaničke bazilike, uz upotrebu građevinskog materijala i fragmenata arhitektonske plastike starije građevine, podignuta je gotska crkva sa pratećim objektima da bi se u predturskom periodu manastirski kompleks dogradnjama i ojačanjem odbrambenih zidova pretvorio u utvrđenje. Dug hronološki raspon života spomenika, sa očuvanim građevinskim fazama od XI – XV veka, stilske karakteristike arhitekture, bogatstvo arhitektonske plastike koja povezuje visok umetnički domet, kao i kulturno-istorijska uloga ovog manastirskog kompleksa daju mu posebno mesto u spomeničkom fondu srednjevekovne arhitekture. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Spomenik je potpuno dezavuisan dodavanjem još pet poprsja ljudi koji su svakako zaslužili svoje obeležje, ali ne po cenu potpunog narušavanja originalne koncepcije.
Politička pamet i osećaj za vrednosti. Pomešana su dva potpuno različita istorijska događaja, dve različite vrste žrtvovanja, a bista Briletova, urađena u tamnijem tonu, sada je, u nizu svetlih figura, postala potpuno neupadljiva. Dižemo na isti pijedestal žrtvu ljudi koji su u najmračnije vreme ustali protiv tada najjače vojne sile u Evropi i proračunato slanje u smrt mladih ljudi zarad dobrobiti politikanata i ratnih profitera koji nam sada uređuju život i usput pokušavaju da operu svoje biografije.
Pristup je moguć kolima do parkinga (preporučujemo) ...
... ili peške, stepenicama sa parkinga u glavnoj ulici
O B J E K T
Preostale zidine manastira
Panorama nalazišta
Zidine (2)
Total
Total (2)
(video klip) Panorama lokaliteta
P O S E T I O C I
Veliki kompleks, mnogo sadržaja, a skoro nepoznata lokacija
period:gvozdeno doba,rimski,srednji vek; status:arheološko nalazište od velikog značaja; šifra:AN0111; stil:gotika;
Višeslojno arheološko nalazište uključuje gvozdeno doba, rimski period i srednji vek. U okviru kompleksa, nalazi se više objekata: zemljano utvrđenje, crkva građena u dve faze i utvrđeni manastir. Nalazi: zemljano utvrđenje, crkva građena u dve faze i utvrđeni manastir. Opremljenost: table sa informacijama i uređeno mesto za odmor, uz to i veliki parking.
Posetili smo lokaciju nedavno, tri godine posle prve posete. Nažalost, uočljiva je samo nebriga. Sve je obraslo zelenilom, visoka trava košena je ko zna kad poslednji put.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Lokalitet „Gradina“, spomenik kulture i arheološko nalazište, smešten je na uzvišenju zvanom Gradina, na potezu Stručica u Novom Rakovcu. Najstariji podaci o naseljavanju ovog prostora potiču iz starijeg gvozdenog doba kada je na ovom mestu postojalo zemljano utvrđenje –gradina. U kasnoantičkomperiodu, na istoj lokaciji, podignute su građevine verovatno sakralnog karaktera. Sledeću fazu kontinuiteta življenja na ovom mestu, otkrivenu dugogodišnjim sistematskim zaštitnim arheološkim istraživanjima, predstavlja romanička trobrodna bazilika u okviru utvrđenog manastirskog kompleksa. Posle najezde Tatara i rušenja, na ostacima romaničke bazilike, uz upotrebu građevinskog materijala i fragmenata arhitektonske plastike starije građevine, podignuta je gotska crkva sa pratećim objektima da bi se u predturskom periodu manastirski kompleks dogradnjama i ojačanjem odbrambenih zidova pretvorio u utvrđenje. Dug hronološki raspon života spomenika, sa očuvanim građevinskim fazama od XI – XV veka, stilske karakteristike arhitekture, bogatstvo arhitektonske plastike koja povezuje visok umetnički domet, kao i kulturno-istorijska uloga ovog manastirskog kompleksa daju mu posebno mesto u spomeničkom fondu srednjevekovne arhitekture. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Dvorac je podigao 1898. godine tadašnji vlasnik beočinske cementare. Posle Drugog svetskog rata u dvorcu su se izmenjali mnogobrojni korisnici, a bio je i poligon za snimanje mnogih domaćih filmova.
Nadamo se da će se naći rešenje, velika bi šteta bila da ostanemo bez ove lepotice.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Spomenik kulture izgradila je porodica Spicer 1906-07. godine, po projektu arhitekte Steindal Imre-a. Dvorac je spratni objekat sa asimetričnom osnovom, naglašenom glavnom fasadom i glavnim ulazom sa portikom. Enterijer je izveden nešto kasnije u duhu mađarske varijante secesije. U arhitektonskom kulturnom nasleđu Vojvodine ovaj spomenik kulture predstavlja jedinstven primer eklektičke arhitekture posebne namene, sa veoma vrednim dekorativnim programom ostvarenim u duhu secesije, naročito u enterijeru, diktiranim namenom i veoma uglednim ekonomskim statusom porodice kao jedne od suvlasnika Beočinske fabrike cementa. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
status:spomenik kulture od velikog značaja; šifra:SK1148; stil:tradicionalni;
Kuća se nalazi pri kraju prilično duge ulice sa malo istaknutih kućnih brojeva.
Nismo zatekli nikoga od stanara, niti komšija. Slikali smo bez pitanja, i "preko tarabe".
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Kuća u Stankovićevoj ulici br. 4 u Beočinu pripada tipu seoskih stambenih objekata karakterističnih za područje Srema XVIII veka. Kuća je trodelna, pravougaone osnove, čelom okrenuta prema ulici, sa tipičnim rasporedom prostorija u nizu: soba - kuhinja - soba. Trem je postavljen na dužoj dvorišnoj strani. Sagrađena je od naboja, na kamenim temeljima, a dvoslivni krov je prvobitno bio pokriven trskom koja je zamenjena biber - crepom. Na kući se posebno ističu trem sa zidanim lucima kao i kasetirana ulazna vrata od hrastovine. U kuhinji se ispod otvorenog odžaka u vreme stavljanja pod zaštitu nalazio zidani banak i štednjak. Zatvaranjem otvorenog odžaka i izmenama osnovne organizacije prostora u znatnoj meri je narušen prvobitni izgled zgrade, pa je stoga potrebna njena rekonstrukcija. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Potpuno idilično mesto. Ne tako daleko od puta, ali ipak uvučeno duboko u šumu, na otvorenoj livadi, nalazi se mala kapela sa natstrešnicom za skupove. Na google mapi postoji marker za ovu tačku, ali je na pogrešnom mestu. Obratite pažnju kod markacija koje su na terenu, udaljene od prepoznatljivih orijentira. Googlova provera je minimalna, svako može da zabode marker bez ikakve odgovornosti.
status:spomenik kulture od izuzetnog značaja; šifra:SK1019; stil:barok;
Tipični fruškogorski manastir sa lepom starom crkvom, smešten pod zadnjim padinama Fruške Gore okrenutim Dunavu. Rakovac je inače, pun istorijski vrednih objekata i spomenika.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Manastir Rakovac sa crkvom posvećenom sv. Vračima Kuzmanu i Damjanu osnovao je prema predanju Raka Milošević, 'veliki komornik' despota Jovana Brankovića, pa je po osnivaču manastir i dobio ime. Najraniji pouzdani podaci o ovom manastiru potiču iz 1545-1548. godine. Pretpostavlja se da je crkva sagrađena pre konačnih turskih osvajanja u Sremu 1526. Manastir je stradao u austro-ugarskim ratovima krajem XVII veka. Barokni zvonik je prizidan uz zapadnu fasadu crkve 1735. godine, kada su i crkva i konaci pretrpeli promene. Konačan trostrani oblik manastriski konaci dobili su 1771. godine. Crkva je živopisana krajem XVI ili početkom XVII veka. Nekadašnji barokni ikonostas slikao je Vasilije Ostojić 1763.g. a trpezariju je 1768g. Oslikao Amvrosije Janković. U blizini manastira nalazi se i jednobrodna grobljanska kapela posvećena Bogorodici. Kapela je sagrađena 1751. godine, a ikonostas u kapeli su slikali Janko Halkozović i Vasa Ostojić. Manastir je miniran u toku 1942. godine jer se u njemu nalazila partizanska baza. Tom prilikom je srušen zvonik, ikonostas iz crkve rasturen i spaljen,a ozbiljno su oštećeni i konaci sa trpezarijom. Konaci su konačno devastirani posle rata kada su učesnici radnih akcija u toku obnove sela razvukli materijal i zarušene zidove srušili do temelja. Tada su nepovratno nestale i zidne slike u trpezariji. Od fresko živopisa sačuvana je samo dekoracija kubeta u kojoj se nalaze Hristos Pantokrator u medaljonu koji nose anđeli i Proroci. Proroci u tamburu otkriveni su ispod sloja maltera i kreča u toku radova na obnovi crkve i čišćenju živopisa, 1987. godine. Pored fresaka u kubetu, na pojedinim mestima, uglavnom u istočnom delu hrama nađeni su manji fragmenti živopisa. Od baroknog ikonostasa iz manastirske crkve iz manastirske crkve ostale su samo dve ikone iz zone Apostola, koje se sada nalaze u Muzeju Srema u Sremskoj Mitrovici. Radovi na obnovi i rekonstrukciji, kao i arheološka istraživanja počeli su 1958/59. godine obnovom i rekonstrukcijom crkve i nastavljeni su u nekoliko navrata. Od 1986. traju radovi na obnovi severnog i zapadnog krila konaka koje izvode ekipa Pokrajinskog zavoda za zaštitu spomenika kulture. Posebnu retkost za umetnost srpskog naroda u Vojvodini predstavlja deo sačuvane fresko dekoracije koji svojim kvalitetima zaslužuje prelazu iz XVI u XVII vek, a omogućuje i razmatranje i uspostavljanje stilskih veza i uticaja koji se prelamaju u umetnosti kod Srba u to vreme. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Sa glavne ulice se, odmah posle manastira skreće levo
Mali znak za pravac posle 50m
Uspon kroz šumicu, oko 250m
Info tabla
Uređeni plato ispred majdana
O B J E K T
Panorama rudnika
Prosečene prostorije majdana
Prostorija na ulazu
Stena i prostorija na ulazu
Prostorije u nizu (1)
Prostorije u nizu (2)
Pogled iz centralnog amfiteatra, verovatno formiranog eksploatacijom
Stanje u julu 2022. godine
P O S E T I O C I
Beli majdan - napušteni rudnik
pristup:putničkim vozilom,pešačenje do 300 m;
Mesto predstavlja napušteni kamenolom. Prilaz i prostor su uređeni, staza je čista, postavljene su klupe i info panoi.
Do majdana se stiže, ako se krene iz centra Rakovca prema Vrdniku: 50m posle manastira Rakovac, prva (mala) ulica levo, parkirati tu negde, pa prva ulica (put između kuća) desno. Tu počinje blago penjanje, posle malo jače. Staza vodi pravo do rudnika.
Reči zakletve, mozaik u zidu spomenika rudarsko okno
I Z B O R
Prijatna hladovina
P O S E T I O C I
period:Drugi svetski rat;
Posvećen je palim borcima i žrtvama fašizma sa teritorije Rakovca koji su stradali tokom Drugog svetskog rata. Tokom rata, Rakovac je bio jako uporište partizanskih boraca.
Manastirski park uredili baštovani versajskog parka
status:spomenik kulture od izuzetnog značaja,spomenik prirode; šifra:SK1018;
Unutar manastirskog kompleksa nalazi se spomenik prirode "Park manastira Beočin". Manastirski park je mala kopija versajskog parka, a uredili su je baštovani iz Pariza, zaposleni u istom.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Manastir Beočin sa crkvom Vaznesenja. Ne zna se kada je osnovan. U turskim popisima prvi put se javlja 1566/67. kada je imao malu jednobrodnu crkvu za koju se pretpostavlja da je bila izvedena pod uticajem tradicionalne arhitekture. Manastir je oštećen i napušten u austro-turskim ratovima, a potom su ga obnovili 1697-99., izbegli monasi iz manastira Rače koju su 1708. sagradili privremenu crkvu od drveta. Zidanje današnje velike crkve izvedeno je od 1732. do 1740. a trospratni zvonik sa tremom ispred žapadne fasade zvršen je 1762.
Manastirski konaci, građeni između 1728. i 1771. okružuju crkvu sa juga i zapada. Opsežna rekonstrukcija manastirskog kompleksa izvedena je 1893., a manje izmene izvršene su 1921. Ikonostas manastirske crkve radili su Dimitrije Bačević, Janko Halkozović i Teodor Kračun u šestoj i sedmoj deceniji XVIII veka. Od zidanog slikarstva sačuvana je samo kompozicija, rad Janka Halkozovića iz 1782.
Istovremeno sa crkvom zidana je stara kapela koja je dobila ikonostas 1739. Sadašnja kapela sagrađena je 1905. po projektu Vladimira Nikolića.
U drugom svetskom ratu manastir je opustošen a građevine su ostale neoštećene. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Manastir Beo~in
Snimljeno: 10.07.2022
21.
Kultura-Memorijal-Spomenik
Spomenik palim borcima, Sviloš
P R I L A Z
Imena poginulih
Prigodne reči
Posveta
Informacija o spomeniku
O B J E K T
Spomenik (1)
Spomenik (2)
Preteći jež (1)
Preteći jež (2)
Preteći jež (3)
I Z B O R
Na vrhu je sunce
Neka se neko usudi
Svakom palom borcu po jedna petokraka
period:Drugi svetski rat;
Za svakog poginulog postavljena je horizontalno po jedna petokraka. Svaka je za isti ugao smaknuta u odnosu na prethodnu i tako je dobijena figura valjkastog oblika (gledano anfas). Kad se pogleda iz žablje perspektive, figura se pretvara u preteći niz nazubljenih površi. Poruka neprijatelju.
status:spomenik kulture od velikog značaja; šifra:SK1196; nastanak:1916.; adresa:Fruškogorska 97;
U mestu se mogu videti tri čardaka. Prvi, u ulici Fruškogorskoj broj 97 je zaštićen kao spomenik kulture. Drugi, odmah preko puta prvog, nalazi se na broju 84. Treći se nalazi u ulici čiji naziv nismo zabeležili, na broju 119. Sva tri objekta su potpuno očuvana i u dobrom su stanju, iako izgleda da u okućnicama kojima pripadaju nema svakodnevnih žitelja.
Ovde smo saznali da severni deo Srema spremišta za kukuruz zove čardacima, a južni kotobanjama.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Ekonomski objekti na području Vojvodine zauzimaju važno mesto u okućnici, naročito oni korišćeni za smeštaj žitarica i kukuruza. O njihovom značaju govori i činjenica da se veoma vodilo računa o tome da budu bogato dekorisani. U selima Fruške gore prave se čardaci, čije ime potiče od izdignutog dela objekta gde je skladišten kukuruz. Čardak u Svilošu izgrađen je 1916. godine, što je zabeleženo na vratima objekta. Sačuvano je sećanje da ga je podigao majstor Velimir Isaković. Sastoji se od dva nivoa. U gornjem su ambar za čuvanje žita i čardak za kukuruz, a donji nivo čine pomoćne prostorije. Donja zona je napravljena od kamena, dok su ambar i čardak građeni u bondruku, ali sa različitim ispunama - ambar talpama, a čardak sa letvicama. Preko drvenih stepenika se dolazi do trema na spratu, koji se prostire duž dvorišne fasade. Objekat je bogato dekorisan na drvenim elementima trema i čeonoj, uličnoj fasadi. Zbog tehnike izrade, a naročito stilske obrade ukrasa, čardak u Svilošu ima retku vrednost. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Naš vodič, meštanin, učesnik i svedok istraživanja
period:rimski,antički,srednji vek; šifra:AN0146;
Istraživano je veliko područje na ivici sela, malo iznad magistralnog puta. Sonde su bile međusobno udaljene i po par stotina metara, pojedine su zahvatale veliku površinu.
Zatekli smo grupu meštana u razgovoru, pitali za lokalitet. Jedan od njih se odmah ponudio da pođe sa nama. Ispričao nam je kako je i sam bio pomoćnik istraživačke ekipe, gde se kopalo i šta je iskopano.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Na potesu „Kruševlje“ konstatovana je rimska nekropola iz IV veka n.e. Dubokim oranjem slučajno su otkrivene zidne grobnice, pa su nakon toga preduzeta manja sondažna istraživanja. Grobna arhitektura i bogatstvo priloga ukazuju na postojanje značajnijeg vojno – administrativnog i kulturnog mesta na glavnoj komunikaciji Limes – unutrašnjost provincije (Bononia – Sirmium). Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Ostaci rimskog utvrđenja nalaze se na visu brda Gradac nad nekadašnjim putem koji je iz Banoštora išao za Sremsku Mitrovicu. Osnove utvrđenja su potpuno očuvane, zidovi po negde do visine metar i po. Prepoznaje se prilaz sa istoka koji ide uskim grebenom brda, kao i usek koji je odvajao prilaz od ulaza u prostor tvrđave. Na zapadnom kraju takođe je pravljen duboki usek između bedema i ostatka brda.
Do tvrđave smo stigli uz pomoć vodiča. Krenuli smo od repetirtora na Crvenom Čotu. Ima više od 3 km hoda, ali se relativno lako stiže, jer skoro celim putem postoji prvo makadam, zatim zemljani put, a potom vidljiva šumska staza. Visinska razlika iznosi oko 160 m. Kad smo videli stanje objekta, njegov položaj i pristupačnost, kao i značaj, veoma smo se začudili da do sada nije pretvoren u turističku atrakciju.
Izvor: Pokrajinski zavod za zaštitu spomenika kulture Petrovaradin Arheološko nalazište „Gradac“ nalazi se 13 km južno od Čerevića, na pola puta između Čerevića i Banoštra. Na istoimenom uzvišenju podignuto je rimsko utvrđenje, koje zahvata površinu od oko 20 x 80 m. Zidovi su dobro očuvani sa visinom od oko 0,50 m i debljine oko 1,50 m. Građeni su od lomljenog kamena i opeke sa vezivnim materijalom od hidrauličnog kreča, koji sadrži tucani kamen, opeku i šljunak. Očuvan je ceo obiman zid i pregradni „zaštitni“ zidovi prema severozapadu i jugoistoku. Prema severu i Dunavu je strma i okomita strana sa dva manja plitka zemljana šanca, neposredno ispod zidova. Na jugu, prema unutrašnjosti Fruške gore nalaze se tri zemljana šanca, na razmacima od 30 m sa prolazima širine oko 4 m. Ovo utvrđenje ulazi u sistem utvrđivanja pozadine dunavske granice Rimskog carstva. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Već duže vreme se izvode radovi na rekonstrukciji vile. Namena vile po rekonstrukciji je nepoznata. Do vile je probijen put u širini koja prevazilazi sve pretpostavljene namene.
Naslovna strana
