putnike, radoznalce, istraživače, avanturiste, ljubitelje, bicikliste, motoriste, pešake, planinare, fotografe, putopisce, profesionalce i amatere, omladinu i penzionere, kao i sve nepomenute, knjiga
Pravac Srbija
Prikaži mapu
KOMENTARI
KOMENTARISANO
VAŠ KOMENTAR (poželjna je bilo kakva identifikacija)
POŠALjITE KOMENTAR
KAKO SMO PUTOVALI
##DIVLICA##
Snimljeno: 13.07.2025
1.
Kultura-Manastir
Manastir Svetih Kirika i Julite, Smilovci
O B J E K T
Manastir
Crkva (1)
Crkva (2)
Crkva (3)
Crkva, ulaz
Konak, manji
Konak, veći
P O S E T I O C I
status:spomenik kulture; šifra:SK1054;
Godine 1925, dolaskom 40 monahinja Ruskinja iz Beserabije formiran je prvi ženski manastir u niškoj Eparhiji.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Manastir sa crkvom Sv. Kirika i Julite nalazi se na ograncima planine Vidlič, nedaleko od sela Smilovca. Crkva je građena u zadnjoj četvrtini XVIII veka običnim, tesanim kamenom i pokrivena pločama. Oko 1800. godine manastirski kompleks su popalili Turci - krdžalije. Današnji izgled ova jednobrodna bazilika sa oltarskom apsidom i pevnicama je dobila u prvoj polovini XIX veka, odnosno 1839. godine, kada su izvedeni obimniji radovi na obnovi crkve. Crkva je pokrivena kamenim pločama. Osmostrano kube je građeno od sige i opeka. Na postolju kubeta vidljivi su ostaci kamenih ploča. Crkva je ranije bila obuhvaćena tremom koji se pružao do pevnice, pošto su i sad vidljive konzole na spoljnim zidovima. Ceo kompleks je posebno interesantan za proučavanje burnih istorijskih događaja pred oslobođenje ovih krajeva od turske vladavine. U kompleksu manastira danas postoje još tri objekta (Vladičanski dvor i konak sa monaškim kelijama su restaurirani, kao i kaptaža izvora na padini ispod manastira). Obnovljeni konak ili 'stari konak' ima dva sprata, poseduje trpezariju, kuhinju i sedam soba. Manastir poseduje neprocenljiv duhovni značaj za stanovništvo ovog kraja Srbije. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Kale se nalazi uz selo Obrenovac, sa suprotne strane autoputa u odnosu na selo Gojin dol. Lokaciju je sada teško naći jer je postala deo okolne prašume, koja je još okružena bedemima trnja. Na lokaciji se prepoznaju osnove dve kule, deo prolaza i deo linije spoljnih bedema. Uz trasu Koridora 10 otkriven je još jedan arheološki lokalitet - raskrsnica puteva iz rimskog doba. Jedinstveno otkriće pružilo je mogućnost da se prouči kako su Rimljani rešavali ukrštanja puteva.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Arheološko nalazište Goinsko kale (Gojindolsko kale) kod Dimitrovgrada predstavlja kasnoantičko utvrđenje na teško pristupačnom uzvišenju, koje je štitilo rimski via militaris. Vidljivi ostaci bedema i zidova, nalaze se u ruševinama, a građeni su tokom V i VI veka nove ere. Utvrđenje je podignuto na dominantnom, stenovitom bregu Veliko kale, koji je na vrhu gotovo zaravnjen i koji ostavlja dosta prostora za naseljivanje. Gornji plato opasan je bedemima od lomljenog i pritesanog kamena. Utvrđenju je jedino moguće prići sa severne strane. Bedemi kao i ostaci građevinskih objekata slabo su očuvani. Od gornjeg utvrđenja spuštaju se dva paralelna bedema prema zapadu i u luku dosežu do drugog, južnijeg utvrđenja Malo kale. Ovo drugo utvrđenje verovatno štiti podgrađe u podnožju velikog kaleta, mada ovaj podatak nije upotpunosti pouzdan. Pretpostavlja se da se radi o utvrđenju bez stalne vojne posade, koje je korišćeno samo u kritičnim situacijama. Zbog nedovoljne istaženosti terena, za sada može samo da se pretpostavi da je u pitanju utvrđenje iz kasne antike, koje je verovatno korišćeno i tokom srednjovekovnog perioda. Prilikom kopanja terena za izgradnju autoputa Koridor 10 od Dimitrovgrada do Pirota 2010. godine, otkrivena je antička raskrsnica, gde se ukrštaju širi put iz pravca Via militaris i uži deo puta koji kreće uz Goinsko Kale, na čijem se vrhu nalazi očuvano utvrđenje, izgrađeno u IV veku, a obnovljeno u VI veku, za vreme cara Justinijana. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Jedno veoma tragično iskustvo, pokazalo se uzaludnim
period:srpsko-bugarski rat (1885);
Pametnik (na bugarskom: spomenik) je vezan za rat sa Bugarskom 1885. godine. Podigli su ga Bugari, sahranivši u grobnicu zajedno i svoje i srpske borce. Na spomenik je postavljena spomen ploča. Spomenik se nalazi na Neškovom Visu.
Pogled sa visa na dolinu oko Dimitrovgrada je fantastičan.
Strošena česma je zaseban kraj grada, čiji je napredak vezan za oslobođenje Bugarske od Turaka i za izgradnju velike kasarne u kojoj su izvesno vreme boravile i ruske vojne jedinice. U ono vreme bila je puna reprezentativnih stambenih objekata, a u centru se nalazio ozidani kanal (vada), sa tri lučna i čudno lepa mosta od kojih je danas samo srednji ostao neizmenjen.
Rimski "autoput" i savremena magistrala ukrstili trake
period:rimski;
Zahvaljujući modernom, otkrivena je trasa antičkog saobraćaja. Odmah uz trasu autoputa kojim se obilazi Dimitrovgrad, otkopan je rimski put u dužini od 70 metara. Gornji sloj tog puta je i dan-danas u savršenom redu. Nažalost, još nije napravljeno rešenje da bi se omogućilo izlaganje puta na uvid posetiocima. (Bilo bi korisno i kao obuka za današnje projektante niskogradnje).
status:spomenik kulture od velikog značaja; šifra:SK0222;
Manastir se nalazi na širokoj zaravni, jednoj od retkih kraj toka reke Jerme. Okružen je stenama i šumom, jedino je strana okrenuta reci potpuno otvorena. Svaki objekt manastira je poseban estetski doživljaj. Freske su potpuno očuvane, sa nešto patine koja im dodaje na značaju.
Na nas je utisak ostavio sklad među objektima manastira. Verovatno je posledica toga što manastir nikada nije rušen, a dogradnje su bile minimalne ili brižljivo planirane.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš U odsustvu istorijskih izvora, manastir u klisuri reke Jerme predstavlja veliku zagonetku. Imena klesana na kružnim kamenim pločama ugrađenim na fasade upućuju na ktitore, ali je otvoreno pitanje ko se od istorijskih ličnosti krije pod imenima gospodina Konstantina i gospođe Jelene. Ukoliko se u Konstantinu prepozna sin ili unuk velikog vojvode Desimira, bliskog saradnika kneza Lazara, izgradnju crkve trebalo bi smestiti u doba despota Stefana Lazarevića i to između 1413. i 1425. godine, kada je sultan Murat Drugi osvojio ove oblasti. Ali u nauci ima i drugačijih pretpostavki. Crkva retke posvete svetom Jovanu Bogoslovu izgrađena je kao trikonhos sažete osnove, sa kupolom i pripratom nad kojom se uzdiže četvorostrana kula. Iako tipološki pripada moravskoj grupi, odlikuje je niz osobenih konstruktivnih rešenja. Tambur kupole spolja je sedmostran, dok fasade od lomljenog kamena i opeke specifičnog sloga imaju skroman sekundarni ukras. Karakterističan je način prelaska iz kvadratne osnove u prsten kupole, a upravo to rešenje ponavlja se na crkvama građenim sve do sredine 17. veka u oblastima jugoistočne Srbije i zapadne Bugarske. Prema ktitorskom fresko-natpisu, živopisanje crkve okončano je 24. oktobra 1499. godine, dok priprata nikada nije oslikana. Veoma učeni bogoslovski program izvela je putujuća radionica čiji se rad prati od matičnog Kostura u Grčkoj, preko Skopske Crne gore, do Kremikovaca u Bugarskoj. Rad slikara odlikuju retka ikonografska rešenja, bogat kolorit zagasite game i rutiniranost u izvođenju. Manastirska celina, koja je uglavnom zadržala srednjovekovnu matricu, znatno je izmenjena u obnovi 1876–1878, kada je iznad stare trpezarije podignut konak, a ambar nadziđivanjem pretvoren u skladni čardak koji svedoči o visokim dometima narodnog graditeljstva toga doba. Takođe, pred pripratom crkve, verovatno na mestu starijeg, podignut je trem. Visoki drveni, rezbareni i pozlaćeni ikonostas, urađen za crkvu 1620. godine, tokom Prvog svetskog rata demontiran je i uz druge rizničke dragocenosti prenet u Sofiju. Ikone na današnjem ikonostasu slikane su od druge polovine 19. do početka 20. veka. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Bez sumnje najupečatljiviji kolovozni kanjon Srbije. Nekoliko dugih poteza gde se reka i put otimaju za malo prostora koji su im vertikalne stene dozvolile završavaju se uskim kapijama pod zastrašujućim liticama.
Kad zađete među ove litice, kao da prelazite u sasvim novi svet. Zidovi su svuda oko, a uska mala vrata daleko napred. I dok mi, putnici, gledamo začuđeni i potpuno opčinjeni, reka pored nas sasvim bezbrižno sledi svoj tok.
Kawon Jerme, Trnski Odorovci
Snimljeno: 02.08.2016
15.
Kultura-Etno selo
Etno selo Poganovo
P R I L A Z
Skretanje za selo
O B J E K T
Selo
Tipične kuće (1)
Tipične kuće (2)
Etno kuća (1)
Etno kuća (2)
Pošta i prodavnica
P O S E T I O C I
Idealan mir u potpuno izolovanom selu
Selo je zbijeno, a rečica ga deli na dva dela. Manji je na ravnom platou a veći na blagoj strmini brda. Nekoliko kuća (najmanje četiri) daju usluge seoskog turizma. Okolinu čine brda pod šumom, a ima i dosta ravnice za lake šetnje. Put do sela je odličan, iako je selo zadnja stanica na tom putu.
Naslovna strana
