putnike, radoznalce, istraživače, avanturiste, ljubitelje, bicikliste, motoriste, pešake, planinare, fotografe, putopisce, profesionalce i amatere, omladinu i penzionere, kao i sve nepomenute, knjiga
Pravac Srbija
Prikaži mapu
KOMENTARI
KOMENTARISANO
VAŠ KOMENTAR (poželjna je bilo kakva identifikacija)
POŠALjITE KOMENTAR
KAKO SMO PUTOVALI
##DIVLICA##
Objekt nismo obišli
1.
Istorija-Arheološki lokalitet
Kasnoantičko utvrđenje Mihajlovac-Blato
period:rimski;
Kasnije je lokalitet korišćen i kao nekropola. Nalazi se uz desnu stranu puta Negotin-Kladovo.
Od manastira Vratna do prve dve vodi staza od par stotina metara kroz prijatnu šumicu. Sam kanjon reke Vratne dobro je obeležen, opremljen informacijama, a na strmini prema vodi urađeni su drveni pragovi.
44.382444, 22.341966, 1. ( 0:0; 0.00m) Info tabla kod manastira PEŠKE; 44.384161, 22.340888, 2. (+1:13;+42.50m) Put od manastira; 44.382761, 22.338280, 3. (+0:32;+45.30m) Tabla kod tzv. Male kapije; 44.382722, 22.33755, 4. (+0:39;+27.70m) Stena izme
Izgrađen je još u 14. veku, prema predanju, za kralja Milutina. U svojoj istoriji, nebrojeno puta je rušen i obnavljan. Smešten ispod visokih litica, neprimetan je dok mu se ne priđe. U neposrednoj blizini manastira su tri prerasti - prirodni kameni mostovi, do kojih vodi staza kroz prijatnu hladovinu šumice na kosi.
status:prostorna kulturno-istorijska celina od izuzetnog značaja; šifra:PKIC0010;
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Ekonomija seoskog gazdinstva u prošlosti zasnovana na 'planini' i 'polju', a potom i vinogorju kao nadgradnji proizvodno egzistencijalne osnove uslovila je njegovu organizaciju kao razuđenu celinu. Osim stalnog staništa podizana su i naselja sezonskog ili privremenog karaktera na mestima proizvodnje kao što su stočarski stanovi, salaši i podrumi grupisani i kao ruralne celine. Vinogradarska naselja u Negotinskoj Krajini i Aleksandrovačkoj Župi, u prvoj pod nazivom pivnice, a u drugoj poljane, sudeći po izvesnim izvorima starijeg su porekla. Bitnim razlogom njihovog nastanka smatra se činjenica da su kuće bile skromnije bez dovoljnog prostora za skladištenje vina, a potreba njegovog čuvanja u udaljenim podrumima lakša ukoliko su oni na okupu. Prvi pouzdani pomen negotinskih pivnica iz polovine prošlog veka naziva ih selima bez odžaka označavajući time nenaseljeno stanište. U doba najintenzivnije proizvodnje krajem HIH i do prve polovine HH veka, za vreme berbe one su po izvesnim odlikama dobijale značaj veći od sela što je poslužilo za primedbu da su pivnice za sela ono što su čaršije u gradu. Posebne izražajnosti i lepote su kamenom građene pivnice Rajca i Rogljeva, neočekivane u sredini obeleženoj bondručnom arhitekturom. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
status:spomenik kulture od velikog značaja; šifra:SK0215; period:srednji vek;
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Manastir Koroglaš u ruševinama, sa crkvom posvećenom Vaznesenju, nalazi se nadomak sela Miloševa, 6 km severozapadno od Negotina. Nema sačuvanih istorijskih podataka koji bi govorili o vremenu podizanja niti o ktitoru. Narodno predanje pripisuje manastir caru Dušanu, pa je poznat i po imenu Dušinac ili Dušica, dok ga drugo vezuje za kralja Marka Mrnjavčevića. Nijedno predanje nije istorijski zasnovano. Po tradiciji, narod se tu okuplja o Spasovdanu i Đurđevdanu. Crkva je jednobrodna sa spolja trodelnom a iznutra polukružnom apsidom, zasvedena poluobličasto. Severna i južna fasada oživljene su plitkim nišama završenim polukružnim lucima. Ukrašena je kružnim i krstastim keramoplastičnim dekorativnim elementima. Na osnovu načina gradnje, prevashodno kamenom, i ukrasa na fasadama, pripadala bi grupi skromnih spomenika moravske stilske grupe, što je datuje u vreme despotovine. Slikarstvo je veoma oštećeno, jer je crkva dugo u stanju ruševine, ali ostaci pokazuju da je bilo kvalitetno. O životu manastira svedoči veća srednjovekovna nekropola sa vrednim pokretnim materijalom koji je otkriven prilikom nedavnih arheoloških istraživanja. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Kompleks od tri međusobno povezane starije česme nalazi se u samom centru sela Vidrovac u prostoru od 28 h 40 metara. Različitih su dimenzija. Visine do 2 metra. Na najmanjoj česmi, u vrhu je urezana 1822. godina. Rađena je od tesanog kamena, peščara iz okolnog majdana. Dominantan je srednji objekat zidan krupnim tesanicima, ukrašen dvema slepim nišama sa arkadama i urezanim krstom u središnjem gornjem delu. Donji deo je ravan sa pilastrima na uglovima. Po sredini se pruža dekorativan profilisan venac, a voda ističe kroz kameni žljeb. Oko česme su masivna kamena korita. Druga česma nalazi se neposredno uz glavnu, konstruisana je od jednog masivnog bloka, položenog na zid, sa jednim koritom. Na njoj je urezan zapis (sada nečitak zbog premaza kreča). Pored tekstualnog dela na zapisu se nalazi urezana i 1822. godina. Treća česma je slična prvoj, s tim što je uzidana u potporni zid, a samo je sa čeone strane dekorativno obrađena istovetno kao i glavna. Sve su česme su pokrivene tesanim kamenim pločama oko kojih ide bogato profilisani venac. Arhitektonske vrednosti kompleksa starih česama u Vidrovcu manifestuje se kako u kvalitetu prostornog rešenja, tako i u pogledu obrade detalja. Za razliku od brojnih sačuvanih pojedinačnih česama ovde je reč o arhitektonskom ansamblu koji se sastoji od tri povezane česme, sa kaldrmisanim okolnim prostorom, kanalisanim odvodom vode, kamenim bočnim zidovima i stepeništem. Ovako funkcionalno komponovana celina se retko sreće, što posebno doprinosi značaju ovoj ansambla. Pored toga, prisutna je i plitka arhitektonska plastika (arkade, pilastri, dekorativno profilisani venac). Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Velika carska palata je daleko od završetka istraživanja, a još dalje od privođenja prezentaciji za turiste. Na jednoj od ulaznih kapija se restaurira kula sa pripadajućim objektima, dok su kule na istočnom ulazu samo otkopane. Na par stotina metara istočno od kompleksa, nalazi se potpuno očuvan mauzolej.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Carska palata Šarkamen je kasnoantički rezidencionalni memorijalni kompleks nastao krajem 3. i početkom 4. veka. Arheološki lokalitet Vrelo-Šarkamen nalazi se kod sela Vrelo nedaleko od Negotina. Na ovom lokalitetu otkriveno je više objekata na desnoj i na levoj obali Vrelske reke: utvrđenje carske rezidencije, carski mauzolej, konsekrativni tumul, platforma od kamenih ploča uz zapadnu stranu mauzoleja, kasnoantički objekat uz južnu kulu zapadne kapije utvrđenja, metalurska radionica od memorijalnog kompleksa, objekat kvadratne osnove zapadno od tumula, ekonomski objekat na desnoj obali Vrelske reke, velika građevina na levoj obali Vrelske reke i ekonomski objekat severozapadno od utvrđenja. Utvrđena rezidencija i memorijalni kompleks sa mauzolejom datuje se u početak 4. veka i pripisuju se tetrarhu Maksiminu Daji (305-313.godine). Fragmenti porfirne sklupture cara na tronu nađeni su na padini južno od memorijalnog kompleksa. U mauzoleju je sahranjena-majka sa setom zlatnog nakita. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Objekat sa monumentalnim obležjem javnog karaktera izgrađen je početkom HH veka po projektu nepoznatog arhitekte. Zgrada je u osnovi simetrična i sastoji se iz središnjeg ugaonog trakta u vidu polukruga i bočnih traktova jadnakih dužina, neposredno oslonjena na regulacione linije ulice LJube Nešića i Dobrile Radosavljević. Ima prizemlje i sprat sa ulazom u zgradu smeštenim u središtu osnove po simetrali uličnog ugla, za kojim se neposredno nadovezuje ulazni hol, a zatim stepenište. U bočnim traktovima smeštene su prostosrije doma. Objekat je ozidan masivno sa izrazito strmim krovom, tako da se masivnost u zidovima oseća i u fasadnoj plastici veoma rustičnoj u malteru i sastoji se iz krovnih, spratnih soklenih venaca, zatim pilastera ritmički rspoređenih između prozorskih otvora po celoj visini fasade, sa podelom na kvadere u malteru sa širokim spojnicama u prizemlju i uzanim na spratu. Do izražaja dolaze široki i ravnomerno raspoređeni prozorski otvori sa polukružnim nadprozornicima u prizemlju i na spratu centralnog traktnog rizalita odnosno ravnim nadprozornicima, na prozorima spratnih traktova. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Zgrada Doma 'Stanko Paunović' u Negotinu, locirana je van užeg centralnog gradskog jezgra u Ulici Badnjevski put, preko puta gradske bolnice. Građena je za potrebe adekvatnog korišćenja kao slobodan objekat, u vremenu s početka HH veka po projektu nepoznatog arhitekte. Građena je kao slobodan objekat sa simetričnom dispozicijom glavne fasade orijentisane u pravcu severoistoka, prema ulici. Sklop glavne ulične fasade sastoji se iz središnjeg plitkog rizalita sa ulaznim portalom u samom središtu i to jednim prozorom u vidu stilske bifore sa lukovima i polustubovima u sredini, kao i sa strane. I u spranom delu rizalita javlja se niz od tri istovetna prozora ovakve vrste, kod sam njegov završetak u celini ima oblik zabatog zida na dve vode, u čijem je središtu fasadna niša, delimično nadvišena sa polukružnom lunetom, pilasterima i nešto masivnijim i razuđenijim sopstvenim fasadnim vencem u njenom podnožju. Levo i desno od središnjeg fasadnog rizalita su traktovi jednakih dužina u sklopu glavne fasade, koji se nastavljaju sa skretanjem pod pravim uglom u delove severozapadnog, odnosno jugozapadnog traktnog krila, pa je samim tim i masa objekta u osnovi simetrična sa raporedom traktova u vidu spova 'P' Centralni deo osnove zgrade zauzima ulazni, odnosno stepenišni hol, dok su u bočnim traktovima raspoređene sobe za smeštaj učenika. Sama zgrada u svom spoljnjem izgledu, a delimično i unutrašnjem i to oko glavnog ulaznog prostora, obiluje dekoracijom sa stilskim elementima romanskovizantijske električne arhitekture, što se ponajviše manifestuje u oblicima prozorskih otvora, fasadnim vencima i ppilasterima, kao i elementima drugostepene plastike, skladno ritmički ukomponovanim u masu zidova. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Zgrada Doma omladine Stanko Paunovi}
Objekt nismo obišli
14.
Kultura-Objekt-Škola
Zgrada Pedagoške akademije, Negotin
status:spomenik kuture; šifra:SK0336;
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Zgrada je izgrađena 1912. godine po projektu beogradskog arhitekte Jovana Novakovića. Građena je kao objekat slobodan sa svih strana, s simetričnom dispozicijom glavne fasade prema Trgu Moše Pijade. Sama fasadna kompozicija sastoji se iz središnjeg rizalita u čijoj je osnovi ulaz, na spratu naglašeni prozorski otvori svečane sale. Od sredine levo i desno, nadovezuju se traktni rizaliti. Centralni deo osnove zauzima još i i ulazni, odnosno stepenišni hol, dok se u podužnim traktovima formiraju grupe nizova učionica, školskih kancelarija i kabineta. Prvobitno zgrada današnje Pedagoške akademije je imala samo prizemlje i sprat. U novije vreme, šezdesetih godina XX veka, uslovljeno potrebama za povećanjem školskog prostora, zgradi je dozidan još jedan sprat. Time je narušena skladnost proporcija u odnosu na spoljašnji izgled građevine, odnosno njenih silueta, ipak je zgrada sačuvala svoje monumentalne karakteristike sa stilskim elementima srpskovizantijske arhitekture (oblici prozorskih otvora na spratu, fasadna ornamentika i dr.), naročito na delu središnjeg fasadnog rizalita. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Povod ni malo neuobičajen. Onih međuratnih 1930-tih, čovek je zaradio priličan imetak i hteo je to i da pokaže, eksplicitno. Još je jedan događaj vezan za ovu kuću: pri kraju Drugog svetskog rata, dve kaćuše su pogodile dvorište, od kojih jedna nije eksplodirala i njena čaura se i danas čuva.
Spomenik poginulima u Prvom svetskom ratu, Negotin
O B J E K T
Spomenik na Trgu Stevana Mokranjca
period:Prvi svetski rat;
Nalazi se u krugu malog parka na centralnom gradskom trgu. Nedaleko od ovog je i spomenik Hajduk Veljku.
Spomenik poginulima u Prvom svetskom ratu, Negotin
Snimljeno: 28.10.2018
18.
Kultura-Objekt-Vojni
Hajduk Veljkova barutana
P R I L A Z
Barutana se nalazi u porti crkve
U dnu porte
Prilaz iza crkve
Informacija
O B J E K T
Zgrada (1)
Zgrada (2)
Zgrada (3)
Zgrada (4)
Prozor
P O S E T I O C I
Jedini preostali objekt od nekadašnje tvrđave
status:spomenik kulture od izuzetnog značaja; šifra:SK0223; period:turski;
Nalazi se u centru, iza crkve i sa ulice je neprimetna. Na ovom mestu se u vreme ustanka nalazila tvrđava i kula nazvana Baba Finka.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Objekat Hajduk Veljkove Barutane se nalazi u porti nove crkve u Negotinu. Činio je sastavni deo utvrđenja 'Baba Finke' koje su tokom Prvog srpskog ustanka koristili ustanici predvođeni Veljkom Petrovićem, hajdukom, vojvodom i jednim od najvećih junaka Prvog srpskog ustanka. Celo utvrđenje, osim barutane, srušeno je 1883. godine. Barutana je manjih dimenzija, pravougaone osnove, sagrađena od kamenih blokova, sa krovom na četiri vode, i do danas je u potpunosti sačuvala svoj autentičani izgled. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Kuća negotinskog oborkneza Todorčeta, pretvorena je u muzej
period:Prvi srpski ustanak;
Ulaznica se kupuje u zavičajnom muzeju i važi za tri lokacije: sam zavičajni muzej, Mokranjčevu kuću i Muzej Haduk Veljka. Sadrži istorijsku, etnološku, kao i zbirku predmeta i umetničkih dela vezanih za ime i delo Hajduk Veljka
Pored obeliska na mestu pogibije, Hajduk Veljku je podignut i spomenik u centru. Nalazi se ispred parka na glavnom gradskom trgu.
Spomenik Hajduk Veqku, Negotin
Snimljeno: 19.08.2015, 20.08.2015, 28.10.2018
21.
Kultura-Objekt-Prostorna celina
Staro gradsko jezgro, Negotin
O B J E K T
Čaršija (1)
Čaršija (2)
Čaršija (3)
Centralni trg (1)
Centralni trg (2)
Centralni trg (3)
Jedna fasada u starom jezgru
status:prostorna kulturno istorijska celina od velikog značaja; šifra:PKIC0012; stil:secesija;
Ulicu koja spaja Novi park i Gradski park čini niz kuća koje vezuje slična starost i sličan manir gradnje. Bile su to nekad zanatske radnje, trgovački dućani, kafanice. Danas, bez izuzetka pretvorene u markete, menjačnice i kladionice, ipak su spolja zadržale duh vremena u kome su podizane.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Obuhvata centralni gradski trg, staru trgovačko-zanatsku čaršiju i manje ulice u prečniku od 450m. Naselje Negotin se prvi put pominje u HVI, a prvi zapis o čaršiji je iz HVIII veka. Najveći razvoj čaršija doživljava u doba uspona trgovine i zanatstva između 1840. i 1870, a činile su je prizemne kuće (od drveta oblepljivane blatom) duž obe strane ulice, u kojima se proizvodilo i prodavalo. Od tvrdog materijala bile su samo spratne kuće. Posle 1890. nestaju neki od preko dvadeset zanata, a javljaju se novi u prostranijim radionicama i dućanima, dok primat preuzimaju radnje sa gotovom robom i lokali vezani za bankarstvo i ugostiteljstvo. Vrednost ovog starog jezgra je u autentičnosti i urbanoj celovitosti, istorijsko-umetničkim i arhitektonskim karakteristikama pojedinačnih građevina od tradicionalne balkanske kuće (Hajduk Veljkova barutana, Konak kneza Todorčeta-Kuća sa arkadama, kompleks Mokranjčeve kuće) do reprezentativnih primera nastalih pod uticajem evropskih stilskih pravaca HIH i HH veka (Saborna crkva Sv. Trojice, Gimnazija iz 1876. u duhu romantizma, škola V. Karadžić iz 1912. po projektu Josifa Bukavca, kuća apotekara Petra Bana iz 1905. pod uticajem secesije, zgrada Krajinske banke iz 1907). U gradskom jezgru nalaze se spomenici i spomen-obeležja (oslobodiocima iz ratova 1912-1918) kao i česme (podizane između 1882 i 1890). Konzervatorski radovi su izvođeni na nekim građevinama. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
period:Prvi srpski ustanak; status:spomenik kulture; šifra:SK0334;
Veljko Petrović - hajduk i bećar, slavljen i opevan, poginuo je braneći Negotin od nadiruće turske vojske. Mesto pogibije ovekovečeno je spomenikom. Spomenik i okolni prostor uredno se održavaju.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Podignut je 1892. godine i nalazi se pri kraju istoimene ulice, u sklopu tzv. Vlaške mahale. Na mestu sadašnjeg spomenika, nalazio se jedan od pet šanaca podignutih za odbranu Negotina od Turaka 1813. godine poznat kao Abramov šanac. U izvorima se navodi da je Hajduk Veljko tu poginuo 18. jula 1813. godine obilazeći ustanike. Spomenik je rađen po projektu beogradskog arhitekte Jovana Ilkića, poznatog po projektima za mnoge javne objekte po Beogradu i Srbiji i s kraja XIX veka i početka HH veka. Na spomeniku se nalazi i reljef sa poprsjem hajduk Veljka, rad vajara Đorđa Jovanovića, izliveno u Parizu. Sam spomenik načinjen je od crenkastog kladovskog mermera, visine 4,50 m. Piramidalnog je oblika sa kvadratnim postoljem, na čijim stranama stoje zapisi sa posvetom u stihovima pesnika Dragomira Brzaka i LJube Nenadovića, a ispod poprsja reči Hajduk Veljkove: 'Glavu dajem, Krijinu ne dajem!'. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Kuća je istovremeno i muzej i mesto održavanja skupova
status:spomenik kulture od velikog značaja; šifra:SK0310; nastanak:1872;
Ulaznica se kupuje u zavičajnom muzeju i važi za tri lokacije: sam zavičajni muzej, Mokranjčevu kuću i Muzej Haduk Veljka. Kuća je, sama po sebi, izvanredan primerak građanske arhitekture 19. veka. Pored svečane sale u par drugih prostorija su izloženi Mokranjčevi lični predmeti.
Domaćin nam je bila kustoskinja muzeja, izvanredno ljubazna i duhovita žena, čije ime, nažalost, nismo zabeležili.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Kuća istaknutog kompozitora Stevana Mokranjca u Negotinu nastala je sredinom HIH veka, a pouzdano se zna da je 1867. bila u vlasništvu Marije Mokranjac, što se vidi po tapiji iz 1889. U njoj se 1856. godine rodio Stevan Mokranjac. Kuća se odlikuje skromnijim karakteristikama tradicionalne balkanske varoške stambene kuće. U prizemnom delu prvobitno je bio smešten podrum ozidan kamenom, dok je spratni deo, namenjen stanovanju, sagrađen u bondručnom konstruktivnom sistemu, a sačinjavale su ga dve sobe i kuhinja. Krov kuće je dvoslivan i pokriven ćeramidom. Kuća je 1964. adaptirana za potrebe memorijalnog muzeja, tako da su podrumske prostorije uređene za manje muzičke koncerte. Prostorije na spratu su muzeološki opremljene i sadrže veći deo zaostavštine u muzičkim instrumentima i drugim predmetima koji su pripadali Stevanu Mokranjcu. Veći radovi na uređenju kompleksa oko Mokranjčeve kuće u Negotinu izvedeni su 1980. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
status:spomenik kulture od velikog značaja; šifra:SK0243; nastanak:1803.;
I ova crkva je, po turskoj volji ukopana u zemlju za nekoliko stepenika. U porti se nalazi lapidarijum. Sa starih grobalja u Rajcu i Rogljevu pokupljeni su nadgrobni spomenici značajnih ljudi. Forme spomenika su sasvim jedinstvene, a to je još jedan razlog formiranja zbirke.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Stara negotinska crkva, posvećena Rođenju Bogorodice, sagrađena je 1803. u centru grada, na mestu starije crkve brvnare, trudom viđenih ljudi negotinskog kraja, pre svega Stanka i Perče Karapandže. Svoj konačan izgled dobila je u obnovi 1900. To je niska jednobrodna građevina izdužene osnove, sa poligonalnom oltarskom apsidom na istoku i manjom pripratom na zapadnoj strani. Izvedena je u kamenu i opeci, a pokrivena biber crepom. Na severnoj strani dozidan joj je 1887. otvoreni trem. Jedinu fasadnu dekoraciju predstavljaju slepe niše na apsidi. Ikonostasna pregrada iz 1824. rad je zografa Stojana iz Ravna u Bugarskoj i njegovog sina Stanče. Doslikavanje ikonostasa obavio je 1884. Pavle Čortanović, koji je i autor zidnog slikarstva. Osim svojih nesumnjivih umetničkih vrednosti crkva je značajna i kao mesto uz koje se vezuju značajni istorijski događaji iz vremena oslobađanja od Turaka, u kojima je vodeću ulogu imao Hajduk Veljko Petrović. NJegov grob nalazi se neposredno uz crkvu, zbog čega je u narodu poznata i kao Hajduk Veljkova crkva. U crkvenoj porti nalaze se nadgrobne ploče istaknutih Negotinaca HIH veka, među njima i ktitora crkve. Tokom 1969-70. obavljeni su konzervatorsko-restauratorski radovi na ikonostasu. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Mnogo sadržaja na malom prostoru - arheologija, istorija, etnografija
status:spomenik kuture; šifra:SK0335;
Činjenica je - prostorije muzeja su male, a istorija i kultura ovog kraja prebogate da bi u njih stao dostojan deo istih. Ulaznica se kupuje u zavičajnom muzeju i važi za tri lokacije: sam zavičajni muzej, Mokranjčevu kuću i Muzej Haduk Veljka.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Objekat je građen kao građanska kuća sa lokacijom na uglu ulica Vere Radosavljević i LJube Nešić. Zgrada u kojoj je smešten Muzej Krajine podignuta je krajem XIX i početkom HH veka. Objekat svojim položajem predstavlja deo uličnog niza, a svojom masom se ističe i flankira početak ulica Vere Radosavljević i LJube Nešića. Ima prizemlje i sprat, tako da je u prizemlju deo izložbenih prostorija i depoi, a na spratu veći deo izložbenog i kancelarijsog prostora. Objekat se masivnom gradnjom kao i masivnim spoljnim izgledom znatno ističe od ostalih objekata u užem centru Negotina. Ulični ugao zgrade je po vertikali ravno zasečen i nadvišen samostalno ozidanim dubičnim elementom, koji ograničava za sebe izvesnu ugaonu prostoriju u nivou tavanskog prostora sa prozorskim otvorima. Fasade prema ulici obrađene su rustičnim fasadnim malterom, sa aplikacijma i veštačkim kamenom. Istočna dvorišna fasada obiluje izvesnim elementima i detaljima ornamente plastike, uglavnom oko prozora i na delu venca, pa i u pogledu fasadnih zidova u masi. U sklopu se ističu dvorišne fasade u masi koja je u nivou krova nadvišava venac strehe i završava se limenim pokrivačem u vidu kupole. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Stara građanska kuća u Ul. Dobrile Radosavljević 2
status:spomenik kuture; šifra:SK0460;
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Ugaona prizemna stambena zgrada sa lokacijom na uglu Ulica Dobrile Radosavljević i LJube Nešića, sadrži u sebi osnovne graditeljske karakteristike objekta nastalih s kraja XIX veka. Objekat ima podrum i visoko prizemlje sa rigolom od devet prozorskih otvora u nizu na delu fasade iz Ul. LJube Nešića i četiri iz Ulice D. Radosavljevića. Ulaz u zgradu je iz dvorišta i smešten je u središtu glavne dvorišne fasade. Krovni venac na delu friza ispresecan je gusto poređanim profilisanim elementima u vidu konzola, tako da presecaju i otvore tavanskih prozora, poređanih u istovetnom osovinskim razmaku, kao i glavni prpzprski otvori prizemlja. Takođe se i broj, odnosno raspored podrumskih prozora poklapa sa brojem i sporedom glavnih prizemnih odnosno tavanskih. Pored krovnog venca, fasadnu plastiku sačinjavaju još i parapetni venac, ispresecan masivnim pilastrima sa kanelurama, uglavnom na uglovima kao i unutar sklopa fasade u poljima ravnomerno, sa krupnim korintskim kapitelima, neposredno u podnožju krovnog venca. Prozorski otvori prizemnlja uokvireni su sa plitkom profilacijom u malteru, a iznad njih se javljaju nadprozorni venci, flankirani parom visećih konzolnih elemenata u odnosu na svaki prozor, a dekorisanih volutama i akantusovim lišćem. Slobodne fasadne površine između prozorskih otvora ispresecane su horizontalnim i veertikalnim fugama u malteru sa imitacijom na vezu. Ulaz iz dvorišta oblikovan je u vidu plitkog trema sa po jednim stubom sa svake strane, koji se završavaju korintskim kapitelima i prihvataju gornju konstrukciju sa torugaonim klasičnim timpanonom. Levo i desno od ulaznog trema, javljaju se široki otvori sa polukružnim lukovima zaštićenih umetnutim staklenim pregradama sa drvenim okvirom i podeonim elementima. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Crkva brvnara u selu Popovici nalazi se nedaleko od centra sela. Posvećena je Sv. Trojici. Crkva je jednostavna sakralna građevna, ima dve pevnice i veću četvorostranu apsidu. Ispred zapadnih vrata nalazi se manji pravougaoni trem. Pokrivena je ćeramidom. Čitava drvena konstrukcija objekta leži na kamenim temeljima gde su ugrađeni i nadgrobni spomenici sa starog groblja. Vreme nastanka crkve vezuje se za kraj treće decenije XIX veka, tačnije za 1830. godinu. Ovaj podatak se može odnositi na vreme obnove crkve pošto na oltarskim vratima stoji 1807. godina a na nekim ikonama ikonostasa i 1820. godina. Oltarske dveri, obrađene su sa lepim ornamentima i lepim šarkama, klincima i alkama. U enterijeru crkve između ženske i muške crkve zapažaju se lepo profilisani stubovi, drvena rozeta u temenu svoda crkve koji bez sumnje predstavljaju značajna neimarska dostignuća. Ikonostas crkve u Popovici je manjih dimenzija, i ima 14 kompozicija slikanih temperom na drvetu. Najstarije su oltarske dveri priložene 1807. godine, tri prestone ikone : Bogorodica sa Hristom, Isus Hristos i Sv. Jovan Preteča, koje je naslikao slikar Arsenije Jakšić 1820. godine. Karakteristično stilsko obeležje ovih ikona je neposrednost u izražavanju i povezivanje kompozicionih elemenata u skladnu celinu. Ikonostasu su naknadno pridodate još dve prestone ikone koje potiču iz XIX veka. Prema podacima koji se nalaze u crkvenoj arhivi, vidi se da je crkva stradala tokom Prvog svetskog rata. Austoro-ugarska vojska je tokom rata odnela zvono crkve, a ograda oko crkve je izgorela. I sama crkva je pretrpela izvesna oštećenja, da bi nakon rata bila obnovljena ponovo. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Crkva Sv. Duha nalazi se u selu Trnjanu blizu Negotina. Ono što je razlikuje od ostalih crkava brvnara u Negotinskoj Krajini je njena veličina. Na osnovu podataka iz crkvenog arhiva podizanje crkve se smešta u 1829. godinu, pred samo oslobođenje ovih krajeva od Turaka. Po arhitektonskim osnovama crkva je sagrađena u obliku krsta, sa pevnicama i višestranom apsidom. Građena je od brvana ali je i spolja i iznutra oblepljena. Krov crkve je pokriven ćeramidom. Najvažniji detalji su na istočnim i severnim vratima sa prikovanim lestvicama i stilizovanim malim otvorima kao i ozidana niša za proskomidiju u oltaru izuzetno skladnog oblika. Ikonostas crkve u Trnjanu ima ukupno 18 slikarskih radova među kojima su samo kompozicije na carskim dverima i jedna u gornjoj zoni starijeg datuma iz vremena gradnje crkve, dok su ostale ikone iz polovine XIX i početak HH veka. Mada neujednačene ikone imaju pre svega dokumentrno-istorijsku vrednost za izučavanje ove rste slikarstva novijeg perioda u crkvama Timočke Krajine. Šest pojedinačnih ikona i horizontalni friz sa poprsjima svetitelja, verovatno su pripadale prvobitnom ikonostasu. Pored ovih ikona, u crkvi se nalaze dve manje ikone rađene u stilu ruske ikonografske škole XIX veka. Veoma je značajna i mala zbirka predmeta: drveni krst, putir, petohlebnica, dva svećnjaka koji potiču s kraja XIX i početaka XX veka. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Istorija manastira počiva na legendama, i to više različitih, pre nego na pouzdanim izvorima. Po predanjima, podignut je ili u 13. ili u 15. veku, a prvi pomen ima u popisu iz 1654. godine. Tokom vekova doživeo je više puta rušenje i obnovu.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Manastir Bukovo, nalazi se neposredno pored puta Negotin-Zaječar na udaljenosti od 4 kilometara od Negotina. Pored crkve koja je posvećena Sv. Nikoli, u kompleksu se nalaze dva spratna konaka, kula – zvonik povezana tremom sa crkvenom građevinom, zatim dve kamenom zidane česme i pomoćni ekonosmi objekti. Veći konak je i istorijski veoma interesanta, naročito za noviju kulturnu i političku istoriju. Crkvena građevina sastoji se od naosa, i oltarske apside, dvema bočnim pevničkim apsidama, priprate i trema na kamenim stubovima. Sudeći po pisanim izvorima crkva je 1864. godine živopisana. Crkva poseduje kvalitetan ikonostas koji je 1885. godine uradio Lazar Krđalić a slikao Milisav Marković. Čitav ikonostas nosi obeležje tzv. srpskog romantizma. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Stanko Paunović Veljko (Brestovac, kod Negotina, 1907 — Fruška gora, Srem, avgust 1942), je bio učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije. U selu Brestovcu, 13 km od Negotina nalazi se kuća u kojoj je rođen narodni heroj Stanko Paunović - Veljko. Kuća je podignuta krajem 19. veka, a prepravljena je nakon Drugog svetskog rata. Stepeništem sa leve strane kuće se ulazi u veliki hodnik iz koga se ulazi u tri sobe. Na dvorišnoj ogradi, kraj velikih ulaznih dvokrilnih vrata, nalazi se spomen ploča na kojoj je zapisano: U ovoj kući je rođen narodni heroj Stanko Paunović - Veljko, istaknuti borac za narodna prava i organizator ustanka u Sremu. Odlukom Vrhovnog štaba NOV i POJ, a na predlog Glavnog štaba NOV i PO Vojvodine, proglašen je za narodog heroja, 25. oktobra 1943. godine. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Brvnara sa tremom - 'jazlukom' nalazi se u dvorištu seoske Osnovne škole i građena je verovatno kada je sagrađena i škola, 1885. godine. Brvnara je manjih dimenzija pravougaone osnove sa 'jazlukom' po celoj dužini sa južne strane, ispod čije je strehe postavljeno nekoliko hrastovih stubova, delimično ukrašenih. Konstrukcija se sastoji iz vertikalno postavljenih drvenih stubova, preko temeljača koji naležu neposredno na temeljne zidove od lomljenog kamena. Krov kuće je četvorovodni pokriven ćeramidom, preko gusto zakovanih baskija. Svi zidovi kuće, olepljeni su blatnim malterom. Dispozicija rasporeda u osnovi sastoji se iz dva odeljenja približno jednakih podnih površina i sa unutarnjom visinom od 2,30 metara. U prvom odeljenju 'kući' gde se ulazi iz trema, nalazi se ognjište uz pregradni zid, koji odvaja 'kuću' od sobe. Levo od ognjišta ugrađnjen je 'dolap' za ostavljanje posuđa. Plafon u 'kući' izveden je od dasaka zakovanih preko tavanjača, a u sobi omalterisan dok su podovi u obe sobe od nabijene zemlje. U enterijeru kuće, sačuvano je dosta od posuđa i drugog starinskig pokućstva, pretežno od drveta i keramike. Kao jedna od najstarijih kuća u selu sa dovoljno očuvanim materijalnim podacima na licu mesta koji govore o načinu gradnje, spoljnjem i unutarnjem oblikovanju, kao i opremanju seoskih kuća na teritoriji Negotinske Krajine, veoma je značajan primer narodnog graditeljstva tog kraja. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš U centru sela Brestovca, kod Negotina nalazi se crkva brvnara posvećena Vaznesenju Gospodnjem. Spada u grupu najstarijih crkava brvnara na Timočke Krajine. Podignuta je 1798. godine što se može zaključiti na osnovu zapisa na samoj crkvi. Takođe i zapis na očuvanom nadgrobnom spomeniku u porti crkve na kojem je upisana 1794. godina doprinosi tačnosti pomenutog datovanja nastanka brvnare.
Po kazivanju meštana, crkva je najpre bila pokrivena slamom, da bi nakon 1833. godine crkva bila pokrivena ćeramidom. Svoje prvo zvono crkva dobija 1837. godine. Ikonostas crkve potiče iz prve polovine XIX veka. Naročito su vredne 'carske dveri', rad zografa sa početka XIX veka, koje svojim plemenitim koloritom nadmašuju skoro sve carske dveri iz ovog perioda u istočnoj Srbiji. Neke od ikona sa rumunskim natpisima, predstavljaju značajna ostvarenja nepoznatog rumunskog zografa. Sačuvana 'plaštenica sa predstavama jevanđelista na uglovima u elipsastim poljima i telom Hristovim' prema podacima iz Muzeja u Negotinu predstavljaju rad Đure Jakšića.
Pored istorijskih i likovnih, ova crkva ima i arhitektonske vrednosti. Načinjena je od drveta sa osnovom u obliku krsta, manjih je dimenzija, prilično niska, mada nije ukopana u zemlju i predstavlja tipičan sakralni hrišćanski objekat iz vremena turskog ropstva. Crkva je popločana opekom a tavanica je u obliku svoda od šašavca. Na ulaznom delu nalazi se nastrešnica sa četiri drvena stuba, a na severnom zidu manja vrata koja se više ne upotrebljavaju. Sa severne i južne strane nalaze se pevnice, pravougaone osnove, a na istočnoj strani je šestostrana apsida. Crkva je dosta dobro očuvana. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Lokacija beleži 6 milenijuma života u kontinuitetu. Ostaci su znatno oštećeni eksploatacijom kamenoloma. Jedva vidljivi bedem i potkapina pod kojom je otkriven keltski grob.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Mokranje je selo u istočnoj Srbiji. Nalazi se oko 10 km južno od Negotina i oko 5 km zapadno od Timoka. Mokranjske stene se nalaze na izlazu iz kanjona Sikolske reke, oko 8 kilometara južno od Negotina. Lokalitet Mokranjske stene predstavlja najbolje dokumentovano arheološko nalazište na području Negotinske Krajine. U rekognosciranjima i skromnim zaštitnim istraživanjima sedamdesetih godina 20. veka, dobijeni su podaci o složenoj kulturnoj stratigrafiji lokaliteta. Arheološka istraživanja obnovljena su 2011. godine. Topografija otkrivenih objekata, u prvom redu fortifikacija, pokazuje da je u pitanju arheološki kompleks koga čine tri lokaliteta - Mokranjske stene-kamenolom, Mokranjske stene-potkapina i južna padina Sokolice. Svaki od lokaliteta poseduje specifičnu stratigrafiju. Poslednja istraživanja lokaliteta Mokranjske Stene – Potkapina i Sokolica, kompletirala su sliku kulturne stratigrafije na ovome višeslojnom lokalitetu. Naselje je nastalo tokom kasne faze srednjeg eneolita (Bubanj–Salkuca–Krivodol), a u kontinuitetu je najduže živelo tokom poznog eneolita (Kocofeni–Kostolac). U kraćim intervalima ovde se živelo za vreme bronzanog doba (Verbičoara kultura), starijeg gvozdenog doba (Zlotska grupa), mlađeg gvozdenog doba (Laten). Nalazi keramike i bronzanih fibula ukazuju da je tokom III i IV veka na mestu utvrđenja postojalo antičko naselje, dok je u ranom srednjem veku (VI vek) na istom mestu podignuto snažno utvrđenje opasano sa dva moćna bedema. Sa istočne strane potoka koji se uliva u Sikolsku reku prostire se potes Kamenolom, na kome su konstatovani ostaci utvrđenja. Utvrđeni kompleks sastavljen od tri pojasa bedema sa četvorougaonim kulama približno jednakih dimenzija, orijentisan je dužom stranom u pravcu severoistok-jugozapad. Nepravilna osnova prilagođena je mikrotopografskim uslovima terena što predstavlja osnovnu odliku brdskih utvrđenja i utvrđenih naselja. Fortifikacija je sa tri strane okružena strmim liticama, pri čemu istočna strana uzvišenja nije ni imala bedem, jer se ovde stena gotovo vertikalno spušta do Sikolske reke u visini od oko sto metara. U utvrđenje se ulazilo sa pristupačne severoistočne strane. U samom središtu kompleksa, na najdominantnijem položaju, nalazi se utvrđeni prostor približno pravougaonog oblika, ojačan sa dve kule. Drugi pojas bedema, na nižem terenu, opasivao je pravougaoni prostor uz prilaz lokalitetu na severoistočnoj strani, a ka jugu se trapezoidno širio u pravcu kanjona Sikolske reke. Ova celina je bila branjena sa tri ugaone kule. Treći, najniži bedemski pojas ojačan jednom kulom, obuhvatao je prostor uz samu reku i potok koji se u nju uliva. Otkriveni bedemi su bili široki oko 1,8 m, građeni kamenom povezanim krečnim malterom. Tokom nedavno sprovedenih istraživanja na Sokolici naišlo se i na ostatke jedne građevine većeg gabarita, čiji su zidovi uništeni prilikom vađenja kamena. Ovaj objekat se najverovatnije nalazio extra muros, tj. severno od bedema na potesu Potkapina. Otkriven je njegov istočni zid u negativu, kao i debela malterna podloga na supstrukciji od lomljenog kamena, u koju su kasnije ukopani srednjovekovni grobovi. Otkriće nekropole na Sokolici pokazuje da se kontinuitet naseljavanja nastavljen i tokom srednjeg veka (XI-XIV vek). Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Arheolo{ko nalazi{te Mokrawske stene
Snimljeno: 28.10.2018
36.
Priroda-Voda-Vodopad
Vodopad Mokranjske stene
P R I L A Z
Još 250 m do stena
Nastavak staze
Vide se stene
Oznaka na licu mesta
O B J E K T
Stene (1)
Stene (2)
Stene (3)
Stene (4)
Tanak mlaz vodopada
Tanak mlaz vodopada (2)
Malo jezero u dnu stena (1)
Malo jezero u dnu stena (2)
Malo jezero u dnu stena (3)
(video klip) Pratimo vodu na stenama
P O S E T I O C I
Lepo izletište
status:spomenik prirode; šifra:SP275;
Područje je zaštićeno kao spomenik prirode pod nazivom "Spomenik prirode Suteska Sikolske reke sa vodopadom na Mokranjskoj steni". Preko leta kaskade na stenama presušuju. Veoma tanki mlazevi poskakuju samo na par mesta. Do stena se stiže laganom i prijatnom šetnjom kroz šumicu. Okolina vodopada je lepo i posećeno izletište.
Jedinstveno naselje čije ulice čine zgrade - podrumi
status:prostorna kulturno-istorijska celina od izuzetnog značaja; šifra:PKIC0014;
Iako daleko od nekadašnje živosti, većina podruma se održava i koristi, mnogi od njih baš za čuvanje vina. Mesto je zaštićeno kao ambijentalna celina.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Ekonomija seoskog gazdinstva u prošlosti zasnovana na 'planini' i 'polju', a potom i vinogorju kao nadgradnji proizvodno egzistencijalne osnove uslovila je njegovu organizaciju kao razuđenu celinu. Osim stalnog staništa podizana su i naselja sezonskog ili privremenog karaktera na mestima proizvodnje kao što su stočarski stanovi, salaši i podrumi grupisani i kao ruralne celine. Vinogradarska naselja u Negotinskoj Krajini i Aleksandrovačkoj Župi, u prvoj pod nazivom pivnice, a u drugoj poljane, sudeći po izvesnim izvorima starijeg su porekla. Bitnim razlogom njihovog nastanka smatra se činjenica da su kuće bile skromnije bez dovoljnog prostora za skladištenje vina, a potreba njegovog čuvanja u udaljenim podrumima lakša ukoliko su oni na okupu. Prvi pouzdani pomen negotinskih pivnica iz polovine prošlog veka naziva ih selima bez odžaka označavajući time nenaseljeno stanište. U doba najintenzivnije proizvodnje krajem HIH i do prve polovine HH veka, za vreme berbe one su po izvesnim odlikama dobijale značaj veći od sela što je poslužilo za primedbu da su pivnice za sela ono što su čaršije u gradu. Posebne izražajnosti i lepote su kamenom građene pivnice Rajca i Rogljeva, neočekivane u sredini obeleženoj bondručnom arhitekturom. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Rogqeva~ke pimnice/pivnice
Snimljeno: 28.10.2018
38.
Turizam i ugostiteljstvo-Objekt za smeštaj
Dunjin konak, Rogljevo
O B J E K T
Zgrada (1)
Zgrada (2)
Zgrada (3)
Zgrada, dvorišni ulaz
Dnevna sala
Dvorište
P O S E T I O C I
Neobična seoska zgrada
Velika spratna zgrada odudara od ostalih u selu. Međutim, selo je očigledno bilo bogato, jer su mnoge kuće po ondašnjim standardima bile natprosečne, a šarm im se još nazire ispod oronule fasade.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Staro, odavno napušteno groblje u kojem su sahranjeni preci Rogljevčana nalazi se izvan Rogljeva jugoistočno od sela prema Smedovcu. Slično kao na Rajačkom groblju, i ovi stari nadgrobni spomenici nastali su u HH veku. Retko na kojem nadgrobnom spomeniku da se može odrediti godina kada je postavljen i kome je posvećen. Nekoliko nadgrobnih spomenika deluje monumentalno i nešto su masivniji, veći i očuvaniji nego spomenici sa Rajačke nekropole. Spomenici u vidu stele bogato ukrašeni plitkom plastikom sa kamom na vrhu stuba od peščara ili sige su najbrojniji na groblju starijih Rogljevčana. Na groblju je raspoređeno oko 100 starih spomenika od kojih je najveći deo oštećen. Pretpostavlja se da spomenici datiraju iz XIX ili sa kraja XVIII veka. Arhitektonska rešenja spomenika su jednostavna. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
status:prostorna kulturno-istorijska celina od izuzetnog značaja; šifra:PKIC0014;
Celo selo, zgrada do zgrade, ulica po ulica, a čine ih - vinski podrumi. Neki od podruma i danas služe svojoj svrsi - u njima se čuva vino, drugi su više kao vikendice, dok je nekoliko pretvoreno u ugostiteljske objekte koji rade povremeno i po potrebi. Selo je zaštićeno kao ambijentalna celina.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš Ekonomija seoskog gazdinstva u prošlosti zasnovana na 'planini' i 'polju', a potom i vinogorju kao nadgradnji proizvodno egzistencijalne osnove uslovila je njegovu organizaciju kao razuđenu celinu. Osim stalnog staništa podizana su i naselja sezonskog ili privremenog karaktera na mestima proizvodnje kao što su stočarski stanovi, salaši i podrumi grupisani i kao ruralne celine. Vinogradarska naselja u Negotinskoj Krajini i Aleksandrovačkoj Župi, u prvoj pod nazivom pivnice, a u drugoj poljane, sudeći po izvesnim izvorima starijeg su porekla. Bitnim razlogom njihovog nastanka smatra se činjenica da su kuće bile skromnije bez dovoljnog prostora za skladištenje vina, a potreba njegovog čuvanja u udaljenim podrumima lakša ukoliko su oni na okupu. Prvi pouzdani pomen negotinskih pivnica iz polovine prošlog veka naziva ih selima bez odžaka označavajući time nenaseljeno stanište. U doba najintenzivnije proizvodnje krajem HIH i do prve polovine HH veka, za vreme berbe one su po izvesnim odlikama dobijale značaj veći od sela što je poslužilo za primedbu da su pivnice za sela ono što su čaršije u gradu. Posebne izražajnosti i lepote su kamenom građene pivnice Rajca i Rogljeva, neočekivane u sredini obeleženoj bondručnom arhitekturom. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
status:spomenik kuture od izuzetnog značaja; šifra:SK0342; period:18-19 vek;
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Niš U blizini kompleksa rajačkih pivnica nalazi se seosko groblje. Na većem delu groblja su stari nadgorbni spomenici podizani tokom 19. veka. Na groblju postoji nekoliko tipova spomenika, a najzastupljeniji su u obliku stuba visine i preko 2 metra. Izrađeni su od lokalnog kamena peščara. Dekorisani tehnikom klesanja. Dekoracija je raznovrsna. Uglavnom su uklesivani floralni i geometrijski elementi, kao i krstovi različitog oblika. Pored spomenika u obliku stuba zastupljeni su i oni isklesani u obliku dekorativnog krasta i preslice. Nadgorbni spomenici u vidu preslice veoma kitnjasto su dekorisani sa više urezanih složenih krstova. Ovaj hrišćanski simbol je najčešći na starim nadgrobnim spomenicima u rajačkoj nekropoli. Nešto ređi su vegatabilni ornamenti sa koso urezanim granama na površinama nadgrobnih spomenika. Veći broj spomenika nema natpisa, ali je dovoljan broj i onih na kojim su isklesani epitafi sa osnovnim podacima o pokojniku. Ovo seosko groblje je i dalje aktivno i nova ukopavanja narušavaju izgled groblja, a često oštećuju starije nadgrobne spomenike. Pored toga što je groblje aktivno veći deo godine deo sa starijim nadgrobnim spomenicima je zarastao i zapušten. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Naslovna strana
