Na lokaciji se nalazi kula sa zidovima očuvanim u visini 6 do 8 metara. Vidljivi su ostaci još dve kule, ali ostaci nisu viši od metar. Takođe, preostali su i delovi bedema koji povezuje kule.

Na lokaciji se kroz gustu vegetaciju jako malo može zabeležiti fotoaparatom. Ni iz vazduha ne može bolje - vidi se samo deo zida najveće kule.
Pogled na okolinu - vredan truda.
Iz Priboja se u Sjeverin stiže preko teriorije BiH, potreban je zeleni karton.
Novo: zeleni karton je ukinut (2021. godine).

Kuća je legat profesora Vujice Jevđevića, svetski priznatog hidrologa.
U kući je smešten deo postavke zavičajnog muzeja.

Pod oltarom ove crkve je sahranjeno više od 130 bezimenih ratnika iz Prvog svetskog rata, poginulih na prostoru Priboja i okoline. Crkva je građena između 1930. i 1940. godine.
U centru novog naselja postavljen je spomenik nad grobnicom većeg broja boraca iz NOB.

Na lokaciji se uočava tridesetak stećaka različitih po veličini i obliku. Ima ih u obliku ravnih ploča, dvostrukih ploča, kovčega, kao i jedan u obliku kovčega sa postoljem. Na kamenovina se ne uočavaju uklesani znaci, osim jednog sa krstom i jednog sa figurom od koncentričnih krugova.
Blokovi su pomerani i premeštani prilikom gradnje novog medicinskog centra.

Do pojave fabrike FAP, u drugoj polovini 20. veka, Priboj je bio malo mesto. Ubrzani rast fabrike doveo je do priliva radne snage i proširivanja mesta na drugu obalu Lima - sadašnji Novi Priboj.
Neveliko staro jezgro grada obeležava nekoliko spomenika kulture.
Jedan od njih je i ova kuća podignuta početkom 20. veka u stilu secesije.

Kuća je tipični predstavnik narodnog graditeljstva. Muzej je osnovan 1960. godine, a od 2012. je smešten u ovu zgradu.
U dvorištu je urađen i amfiteatar sa binom za prigodne skupove i manifestaciju "Dani Danila Lazovića".

Sagrađena je 1758. godine. Paljena je i obnavljana dva puta, poslednji put je obnovljena 1982. godine.
Osim lepog trema sa karakterističnim lukovima, ispred džamije se nalazi i lepi šadrvan sa nadstrešnicom.

Džamija, stisnuta okolnim stambenim blokovima, nikako se ne da prikazati kameri u punoj veličini.

Nalazi se na brdu Mali Bić, kod predajnika.
U zadnjih desetak godina su pod vođstvom direktora zavičajnog muzeja vršena obimna istraživanja na tvrđavi, kao i konzervacija ostataka. Na osnovu dosad urađenog, može se sagledati veličina tvrđave, kao i raspored glavnih objekata. Radovi se, koliko smo obavešteni, nastavljaju u skladu sa finansijskim mogućnostima.

Do tvrđave se može prići samo terenskim vozilom ili pešačenjem (oko 2,5 km).

U mestu Crnuzi, ispod utvrđenja Jagat, nalazi se srednjovekovna nekropola, u sklopu koje se nalazi i nekoliko stećaka, a sam prostor se naziva Grčko groblje.
Nekropola se nalazi uz samo seosko groblje, odnosno, njihov prostor se delimično preklapa. Spomenici oba groblja su izmešana na najvišoj tački brda na kome se nalaze, dok se nekropola spušta prema istoku, a savremeno groblje prema ostalim padinama.

Dolazi se uskim asfaltnim putem. Na četiristo metara pre groblja, odvaja se udesno, uvis put za tvrđavu Jagat.
Groblje se nalazi na brdu sa koga se pruža pogled na celu kotlinu u kojoj se nalazi Priboj.

Konstatovane su dve lokacije međusobno udaljene manje od 1 km, na kojima je vađena bakarna ruda ili samorodni bakar. Na obe lokacije su po tri originalna okna (odnosno njihovi otvori) priređena za turističku prezentaciju.

Utvrđena starost naselja na ovom potezu je 6300 godine pne. Prilikom istraživanja na ovom mestu, kao i u okolini, utvrđeno je da je dolina reke Poblaćnice bila najnaseljenija, odnosno nađeno je najviše preistorijskih humki baš u njenom bazenu.

Na imanju porodice Mandić nalazi se mnogo istorije. Kuća koja je skoro renovirana i stavljena pod zaštitu kao spomenik kulture, ranije je bila turski han.
Par metara od kuće, a uz uličnu ogradu, nalazi se još neistraživana humka. Druge dve humke koje su se nalazile na istoj parceli, istražene su. Pronađen je materijal iz doba neolita, a artefakti su smešteni u muzej.
Njiva na kojoj raste kukuruz, tek čeka istraživače, jer su po preliminarnim pretpostavkama taj prostor zauzimale topionice rude iz obližnjih rudarskih okana.

Ovo je odvajkada bilo lečilište, mesto nosi naziv Banja još od najstarijih vremena.
Banja raspolaže sa više termomineralnih izvora sa vodom temperature do 40 stepeni. Pored tretmana vodom, banja se vodi i kao vazdušno lečilište.
Odmah do banje nalazi se čuveni stari manastir Banja, u čijem je osnivanju svoju reč dao Sveti Sava. Izdašna banjska voda pravi toplu rečicu koja delom otiče kroz manastirsku portu.

Uz samu staru manastirsku crkvu, dozidana je vrlo skoro potpuno nova, koja potpuno zaklanja severni zid prethodne.
U porti se nalazi više objekata, između ostalog i veoma bogata riznica koja predstavlja muzej artefakata sa ove i sa lokacije u manastiru Mažići.
Kroz portu iz pravca banje teče potok sa uređenim koritom.
u porti i oko manastira se nalaze iskopine starijih građevina.

Iznad leve obale Kratovske reke, nizvodno od velike pećine u Bjeličkovici.
U steni uzidana trospratna isposnica kojoj se može pristupiti samo uz pomoć užeta. (iz turističkog prospekta "Priboj - dodir prirode")

Skrivena duboko u šumi ova mala pećina čeka opremanje i obeležavanje pristupa za turističke potrebe.
Inače, iako po površini mala, bogata je nakitom i svakako vredna posete.

Kamp sa bungalovima u hladovini kraj velikog jezera • Ukupno deset bungalova sa zajedničkom kuhinjom. Plaža pored jezera i veliki molo.

Nedaleko od podnožja stene nalazi se planinarski dom. U blizini su i pećine Gradac i Stan, kao i usek Bezdan.
Plus - divan pogled na Priboj i Potpećko jezero.

Pećina je služila kao mesto boravka isposnicima i kaluđerima. Do nje se dolazilo ili drvenim merdevinama ili pomoću konopaca.
Pretpostavlja se da je bila deo manastira na Banji, jer se u dokumentima pominje postojanje isposnice koja je bila u vidnom polju manastira.

Ulažu se veliki napori da se nekada smećem sa deponije kod Prijepolja potpuno zaprljana voda očisti i da se jezero privede turističkoj nameni.

Dan u kome smo posetili jezero, nije obilovao svetlom. Ovih par fotki je sve što se moglo.

Prvi spomenik posvećen je Petoj sandžačkoj brigadi formiranoj u Pribojskim Golešima.
Drugi je posvećen palima u NOB-u.

Nalazi se na Židovskoj gradini u Kukurovićima.
Osnove bedema se naziru na nekim mestima. Osnove tri kule ili drugih objekata kružnog oblika su sasvim oučljive. Tvrđava je bila elipsastog oblika, otprilike 60 sa 80 metara.
Na platou grada se nalazi dosta kamenih (nadgrobnih) ploča. Ispod grada, sve do današnjeg šumskog puta, se nalazi veliko (verovatno) srednjevekovno groblje. Nadgrobne ploče su postavljene jedna do druge dužinom cele staze u ukupnoj dužini većoj od 100 metara.

Kada bi se bar zelenilo poseklo, možda bi ljudi zapazili koliko je ovo bilo važno mesto.

Manastir je nedavno obnovljen.
Uz manastir se još u srednjem veku nalazila bolnica, prva u Srbiji. Arheolozi su na lokalitetu iskopali medicinske instrumente. Instrumenti su izuzetne izrade i kvaliteta, tako da su se pomoću njih mogli obavljati veoma sofisticirani hirurški zahvati. Ovi instrumenti se nalaze izloženi u muzeju obližnjeg manastira Banja.
U Mažićima je ženski manastir, sestrinstvo čine igumanija i jedna monahinja.

Do manastira se stiže asfaltnim putem, ali uz dosta serpentina. Započet je put na znatno lakšem pravcu, ali nije završen zbog imovinskih sporova.

Pošto je Mehmed paša rodom iz ovog kraja, a roditelji su mu bili hrišćani, izrodila se priča koja ničim nije potkrepljena, da je crkva dar majci od velikog paše. Crkva je jedinstvena po obliku, nalazi se usred vrlo lepe doline okružene brdima idealnim za šetnju, a u blizini je izvor za koga kažu da je lekovit.

Penjalište u šest sektora ima ukupno 74 elementa.