putnike, radoznalce, istraživače, avanturiste, ljubitelje, bicikliste, motoriste, pešake, planinare, fotografe, putopisce, profesionalce i amatere, omladinu i penzionere, kao i sve nepomenute, knjiga
Pravac Srbija
Prikaži mapu
KOMENTARI
KOMENTARISANO
VAŠ KOMENTAR (poželjna je bilo kakva identifikacija)
Tvrđavu štite prirodne formacije stena, više nego što ima građenih bedema. Na vrhu je greben, oko koga nema puno prostora za komunikaciju, pa je pitanje koliki je bio krug tvrđave i gde je bila odbrana sa južne strane. Sama kula je izdvojena i teška za prilaz.
Do tvrđave se stiže putem koji sa železničke stanice u Prijepolju (Zalug) vodi do železničke stanice u Džurovu. Asfalt, mestimično vrlo loš i sa površinskim udubljenjima. Od stanice u Džurovu, ide deo lošeg puta, zatim malo asfalta, a zatim do kraja kombinacija tvrdog/zemljanog puta sa velikim usponima. Ovaj deo smo prešli putničkim vozilom, ali to nije baš za preporuku.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo Utvrđenje je smešteno na stenovitom brdu iznad sela DŽurovo, na ulazu u klisuru koju Lim proseca na svom toku od Prijepolja prema Bistrici. Pretpostavlja se da je grad i sagrađen da kontroliše ovaj pravac, jer je glavna kula okrenuta prema reci Lim. NJegova gradnja u narodu se pripisuje despotici Jeleni, ženi despota Đurđa Brankovića, pa je grad poznat kao Jerinin grad. Pristup gradu je bio moguć samo sa jugozapadne strane. Utvrđenje se pominje kao posed hercega Stefana Vukčića prvi put 1448, odnosno 1454, kada je imalo ulogu pogranične tvrđave prema Srbiji. Unutar grada na stenovitoj podlozi razaznaju se ostaci cisterne i nekoliko građevina od kamena. Prostori unutar tvrđave bili su povezani stepenicama isklesanim u steni. Na padini zapadno od utvrđenja nekada se nalazilasrednjovekovna nekropola sa antičkim spolijama. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
U kući koja je u to vreme postojala na ovom mestu je održan sastanak Vrhovnog štaba 7. decembra 1941. godine. Na sastanku je doneta odluka o formiranju Prve proleterske brigade. Pored istorijskog, kuća ima i značaj kao tipski primer narodnog graditeljstva.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo Lokalitet se nalazi u dolini Padeške reke, 400 m od zgrade osnovne škole. Na nalazištu su očuvani ostaci crkve i srednjovekovne nekropole, koji su u veoma lošem stanju, zarasli u visoko šiblje. Prvobitna crkva je izgrađena u XIII veku. Nakon velikog rušenja crkva je obnovljena i pridodat joj je narteks. Nekropola se na osnovu tipa nadgrobnika datuje u XIII−XV vek. Na nalazištu je pronađen mermerni kameni blok, odnosno deo friza sa ktitorskim natpisom (Uz tvoju pomoć Hriste pontifeks…). Na osnovu epigrafske analize iskazivana su različita mišljenja o vremenu iz koga nalaz potiče i njegovom prvobitnom položaju. Usled tektonskih poremećaja koji su izazvali klizanje terena, lokalitet je, danas podeljen na dva dela, a crkva po osovini sever-jug, sa formiranjem vododerine između njih. Deo friza sa ktitorskim natpisom prenet je u Muzej manastira Mileševa. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo Zgrada Zavičajnog muzeja podignuta je u periodu od 1839. do 1845. U zgradi su bile smeštene medresa i ruždija (niža gimnazija u trajanju od tri godine u kojoj su izučavani predmeti religijskog i svetovnog karaktera), a nakon toga od 1914 i prva prijepoljska gimnazija. Na zgradi se nalazi ploča koja svedoči o događaju značajnom za istoriju grada: Ovde je održan I sastanak inicijalnog odbora za formiranje AVNOS-a oktobra 1943. godine. Nakon Drugog svetskog rata u ovoj zgradi je bila osnovna škola, a zatim i škola učenika u privredi. Izuzetna vrednost objekta ogleda se u arhitekturi i očuvanju autentičnosti i ambijentalnih vrednosti stare prijepoljske čaršije. U izgledu zgrade uočljiv je jak uticaj islamske arhitekture, prilagođene ambijentu u kojem je sagrađena. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Kao begovska kuća, predstavlja tipičnu arhitekturu kao i sliku života dobrostojeće porodice ovog kraja na početku 20. veka. Kao i sve slične, prema ulici je imala veliku i lepo uređenu baštu.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo Kuća Envera Musabegovića, u prijepoljskom naselju Čair, sagrađena je početkom XX veka kao tipična begovska kuća, u prostranom dvorištu, okružena voćnjakom, sklonjena od pogleda prolaznika. Kuća se nalazi na strmoj padini i ima prizemlje i sprat, sa kojeg se pruža pogled na veliki deo grada. Građena je kombinacijom kamena i bondručne konstrukcije, a krov na četiri vode, sa dubokim strehama, pokriven je ćeramidom. izuzetna raskoš kuće ogleda se u njenom unutrašnjem uređenju na kome se vidi jak uticaj islamske arhitekture. Fasade objekta su ravne, okrečene u belo, a na njima je veliki broj lučno zasvedenih prozorskih otvora. Posebno je zanimljiva divanhana, postavljena iznad dekorisanog lučnog ulaza u prizemni deo objekta. Kuća je izuzetan svedok načina života stanovnika Prijepolja na početku XX veka. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Borcima palim decembra 1943, u tragičnoj Prijepoljskoj bici
period:Drugi svetski rat; status:spomenik kulture od izuzetnog značaja; šifra:SK0493;
Jedna od velikih drama partizanske borbe desila se početkom decembra 1943. godine. Po izdaji, upad nemačkih tenkova potpuno je iznenadio brigadu na predahu. U uskoj dolini Lima sa malo izlaza, uz mnogobrojne ranjenike u bolnici, tragični gubici Druge proleterske su bili neminovni.
Moj komšija, penzionisani poznati dugogodišnji novinar i dopisnik Politike, Borko Gvozdenović, napisao je faktografski roman o Prijepoljskoj bici. Poklonio mi je knjigu. Tako sam došao do saznanja o svoj tragediji ove iznuđene strašne bitke, a slobodno se može reći - pokolja.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo Ruševine partizanske bolnice u Prijepolju, na levoj obali Lima u podnožju brda Koševine, predstavljaju uspomenu na tešku borbu koja se ovde vodila 4. decembra 1943. između Prve šumadijske i Druge proleterske brigade, s jedne strane, i nemačkih jedinica koje su nadirale na slobodnu teritoriju, s druge strane. Samo u toku jednog dana palo je ili nestalo u nabujalom Limu nekoliko stotina naših boraca, ne dozvolivši Nemcima da pređu preko mosta u pravcu Pljevalja. To je najveći gubitak i poraz koji je pretrpela naša vojska na tako malom prostoru i u jednoj bici. Mesto je obeleženo monumentalnim spomenikom (skulpturom) 1954. godine i pratećim obeležjima (spomen-ploče sa tekstom i bareljefne bronzane ploče sa scenama iz rata). U zajedničkoj spomen-kosturnici su sahranjeni pali borci. Autor spomenika je Lojze Dolinar. Ruševine partizanske bolnice su konzervirane kako bi zajedno sa postavljenim spomenikom i pločama, kao i grobnicom, činile jedinstveni spomen prostor. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
status:spomenik kulture od izuzetnog značaja,Memorijalni prirodni spomenik; šifra:SK0161,MPS20;
Pored crkve u porti se nalazi više novoizgrađenih objekata, čak i skulptura - posveta belom anđelu. Pored konaka, riznice, postavljenih klupa sa suncobranima, tu su i: vodenica, drvo klena, preseljeni zvonik. Izvan zidina je mesto za odmor i posluženje, kao i suvenirnica. Okolni prostor je zaštićen kao prirodni spomenik pod nazivom "Prirodni prostor oko nepokretnog kulturnog dobra Manastir Mileševa".
Freske: ne vrede knjige i slike, ovo se mora videti na licu mesta.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo Kralj Vladislav Nemanjić, unuk Nemanjin a sin Stefana Prvovenčanog, podigao je u trećoj deceniji XIII veka manastir Mileševu sa crkvom Vaznesenja Hristovog. Mileševa je jedno od najznamenitijih duhovnih i umetničkih središta srpskog naroda. Ishodište svetosavskog kulta postala je posle prenosa moštiju sv. Save iz Trnova 1236. godine, a njen značaj nije jenjavao ni posle spaljivanja njegovih moštiju krajem XVII veka. Tu je 1377. Tvrtko Kotromanić krunisan za kralja Bosne i Srbije, a 1446. Stefan Vukčić Kosača dobio titulu hercega od Svetog Save. Uprkos čestim razaranjima u doba turske vladavine, odolevala je nedaćama, obnavljala duhovni život i umetničku delatnost. Crkva Vaznesenja je građevina raške stilske grupe. Jednobrodne je osnove, sa trodelnim oltarskim prostorom, kupolom podignutom na preseku broda i pevničkog transepta i istovremeno zidanom pripratom. Freske izvanredne lepote naslikane su pre 1228. Portreti kralja Vladislava, Simeona Nemanje, Svetog Save, Stefana Prvovenčanog i kralja Radoslava, ktitorska kompozicija i predstava Mironosice na grobu Hristovom predstavljaju remek-dela srpske i evropske umetnosti XIII veka. Spratna spoljna priprata, sa bočnim kapelama Svetog Đorđa i Svetog Dimitrija, podignuta je i živopisana oko 1236. Oštećeno u turskim razaranjima, mileševsko slikarstvo obnavljano je u XVI i u XVII veku. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Arheološka lokacija se nalazi unutar ograđenog industrijskog kompleksa
Nekropola je odmah iza ove žice ...
... i ispod ovog gustog zelenila
P O S E T I O C I
I naš vodič, Uroš Matović
Blago iskopano, lokacija zaboravljena
posete:nisu moguće; status:spomenik kulture od velikog značaja; šifra:AN0035; period:rimski;
Lokalitet se nalazi u krugu industrijskog kompleksa. Kompleks je isparcelisan, poslovni i fabrički prostor izdat raznim zakupcima, a o parkovskom prostoru više niko ne vodi brigu. Prostor rimske nekropole potpuno je zarastao u žbunje i korov.
Rastinje je učinilo svoje potpuno pokrivši prostor i artefakte nekropole. Nismo bili u stanju da snimimo ni delić kamena sa lokacije.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo Antička nekropola se nalazi na lokalitetu Dvorine, na ušću Seljašnice u Lim. Sistematskim arheološkim istraživanjima, vršenim u periodu između 1977. i 1985, otkriveno je preko dve stotine grobova. Pored plitkih grobnih jama sa siromašnim prilozima, ili sasvim bez njih, koje su pripadale ekonomski nerazvijenom delu stanovništva, javljaju se grobovi sa kamenim sandučetom za pepeo ili kamenom urnom, mahom u okviru grobnica i sa bogatijim prilozima, kao i monumentalne, zidom uokvirene nadzemne grobnice tipa area maceria cincta. Najbrojniji nalaz su keramičke posude, uglavnom proizvođene u lokalnim radionicama. Otkriveni epigrafski spomenici odlikuju se specifičnim oblicima, dekoracijom i onomastičkim materijalom. Zajedno sa prilozima iz grobova dokumentuju poseban vid rimske kulture koji je pod jakim uticajem stare, domorodačke tradicije. Nekropola se vezuje za veliko naselje ranga municipijuma, nastalo verovatno krajem II ili početkom III veka uz epigrafski i terenski potvrđen rudnik olova i srebra koji se i danas može eksploatisati (Čadinje). Bliske veze sa nešto starijim naseljem u Kominima ogledaju se u istim kultovima, pominjanju istih ličnosti, sličnim tipovima grobova i grobnica, pa i grobnim prilozima, ali nije izvesno da li su imali status odvojenih municipijuma. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
pristup:pešačenje do 200m,uspon, srednji; status:spomenik kulture; šifra:SK0164; period:srednji vek; film:Lepa sela lepo gore;
Vidljivi su bedemi sa južne strane, očuvana donja kula. Vide se i ostaci istočne i dve zapadne kule. Bedemi na platou su pod gustim zelenilom i nisu potpuno uočljivi.
Put kroz selo Hisardžik je vrlo uzan, asfaltni, ali sa oštećenjima. Penjanje na tvrđavu nije zahtevno. Staza obilazi džamiju sa jugoistočne strane, a zatim prolazi celu južnu stranu brda pre nego što počne uspon. Staza je uska, ali vidljiva. ---- Na drugoj obali reke nalazi se tunel i oko koga je sniman domaći film Lepa sela lepo gore.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo Srednjovekovni grad Mileševac smešten je na vrhu litice kanjona reke Mileševke, 2 km uzvodno od manastira Mileševa. Uzvišenje je pristupačno samo sa južne strane, dok su ostale strane suviše okomite. Mileševac se prvi put pominje u izvorima polovinom XV veka, kao jedan od utvrđenih gradova vlasteoske porodice hranić−Kosača. Nedaleko od utvrđenja nalaze se ostaci crkve u narodu poznate kao Ružica. Crkva je izgrađena u drugoj polovini XIII, odnosno početkom XIV veka, tako da se pretpostavlja da je i utvrđenje postojalo u ovom periodu. Tokom turskog perioda u njemu je bila smeštena vojna posada, a u podnožju se formirala varošica sa karavansarajem. Od XVII veka utvrđenje se pominje pod imenom hisardžik, a tokom XIX kao grad u razvalinama. Utvrđenje je nepravilne osnove, prilagođene konfiguraciji terena. Gornji grad (citadela) branjen je bedemima sa dve kule. Niža utvrđena zona mestimično je branjena bedemima i ojačana kulama na pristupačnijim delovima uzvišenja. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
U mestu koje je bilo Prijepolje, kad Prijepolja nije bilo
pristup:putničkim vozilom;
Džamija se nalazi ispod srednjevekovne tvrđave. U njoj se čuva Kuran star 400 godina.
Džamija je u vreme naše posete bila zatvorena. Sve što smo mogli je par načinjenih fotki i da produžimo stazom pored džamije, gore na brdo, gde se nalazi tvrđava.
Pogled na odmaralište sa brega na kome je spomenik
Skulptura u parku
I Z B O R
U razgovoru sa pravom osobom
P O S E T I O C I
Sa našim vodičem, Urošem Matovićem
Oko spomenika
Omladinsko odmaralište na idealnom mestu "zvrji" prazno
period:Drugi svetski rat; status:znamenito mesto od izuzetnog značaja; šifra:ZM0018;
Spomen kompleks je posvećen narodnom heroju Bošku Buhi i pionirima poginulim u NOB. Odmaralište se sastoji od restorana, muzeja i devet paviljona za smeštaj gostiju. Uz odmaralište su i sportski tereni. Na brdu iznad se nalazi spomenik Bošku Buhi.
Odmaralište ne radi. S obzirom na kakvom je mestu i kakve sve pogodnosti pruža, pitamo se - zašto.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo Memorijalni kompleks na Jabuci kod Prijepolja posvećen je sećanju na borca-omladinca Boška Buhu (1926–1943), sina zemljoradnika iz Nove Gradine u okolini Virovitice, koji je sa porodicom izbegao u Srbiju bežeći od ustaša. Već 1941. godine priključio se partizanima. Bio je borac I čete 4. bataljona II proleterske brigade, neustrašivi bombaš na Kupresu, Livnu, Neretvi, Sutjesci i delegat na Prvom kongresu Antifašističke omladine Jugoslavije u Bihaću. Poginuo je 27. septembra 1943. naišavši na četničku zasedu u selu Jabuka u blizini Prijepolja. Sahranjen je u Pljevljima. Zbog izuzetne hrabrosti proglašen je narodnim herojem. Na mestu pogibije podignuto je spomen-obeležje u vidu kamenog belega i zasađeno 17 borova, a u sklopu kompleksa je spomen-dom, bronzana figura sa puškom, bombom i knjigom kao i osam bronzanih poprsja jugoslovenskih pionira-partizana, rad vajara M. Letice i LJ. Čabarkape. U spomen-domu 'Boško Buha' smeštena je stalna izložba Pioniri u NOB-u. Početkom devedesetih godina dvadesetog veka Memorijalni kompleks je zatvoren i od tada propada. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Vodopad sa svojim kaskadama deluje monumentalno. Pri tome, jedan krak reke se odvaja bočno i pravi još jedan (ili više) vodopŠada, koji je bučan ali neprimetan, jer je potpuno zaklonjen okolnom šumom.
Do lokacije na kojoj su vodenice i vodopadi se dolazi putem koji je kombinacija lošeg/dobrog asfalta i lošeg i dobrog makadama, naizmenično. Može se prići sa dve strane. Jedan put vodi iz Prijepolja, preko Ivanja, a na drugi se skreće na (otprilike) šestom kilometru od Prijepolja prema Brodarevu. Druga varijanta je nešto bolja.
Dve vodenice koje se nalaze uz sam vodopad su renovirane i pretvorene u vikendice. Ne rade kao vodenice. Vodenica koja se nalazi na toku reke, posle vodopada, na ulazu u turistički kompleks, nije menjala namenu, ali nije više aktivna. Potpuno je zaklonjena rastinjem.
Do lokacije na kojoj su vodenice i vodopadi se dolazi putem koji je kombinacija lošeg/dobrog asfalta i lošeg i dobrog makadama, naizmenično. Može se prići sa dve strane. Jedan put vodi iz Prijepolja, preko Ivanja, a na drugi se skreće na (otprilike) šestom kilometru od Prijepolja prema Brodarevu. Druga varijanta je nešto bolja.
Ovi spomenici su nastali tokom 14. i 15. veka. Lokacija je upisana na preliminarnu lista svetske kulturne baštine. Na lokaciji je preko trideset spomenika. Spomenici su ukrašeni geometrijskim i antropomorfnim figurama. Lokacija je propisno opremljena informacijama.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo Arheološko nalazište Grčko groblje u selu Hrta čine dva srednjovekovna groblja. Gornje se nalazi na uzvišenoj prirodnoj glavici čiji je toponim Gubice. U podnožju uzvišenja, 100 m jugozapadno nalazi se donje groblje koje je formirano na manjem, praistorijskom tumulu. Čitav prostor je okružen brezovom šumom. U podnožju uzvišenja su potok i seoski putevi koji vode do zaseoka Tomaševića, Bašovića i Dizdarevića. Na Grčkom groblju nalazi se 81 spomenik, i to 37 na gornjem potesu od kojih je ukrašeno 17, a na donjem groblju ima ukupno 44 spomenika od kojih je ukrašena samo jedna ploča. Spomenici su orijentisani u pravcu istok–zapad. Površina spomenika je pažljivo klesana, u nekoliko slučaja je i priglačana. Najčešći oblik je ploča koja nekad zbog svoje monumentalnosti podseća na niži sanduk. Ornamentalni motivi su izvedeni uklesivanjem, a na sanducima na postolju arkade su reljefne i plastično modelovane. Na stećcima na gornjem groblju nalaze se različiti motivi ukrašavanja. Na bočnim stranama većih sanduka arkade imaju oblik plitke niše i pri vrhu su oblikovane polukružno ili kao prelomljen luk s međuprostorima između stubova. Na tri sanduka su uklesane šest ili četiri niše na širim bočnim stranama ili samo dve niše na bočnim užim stranama koje formiraju arkade. Drugi oblik ukrašavanja su reljefno uklesani ornamentalni motivi koji su prikazani pojedinačno, kao na primer motiv mača ili štit. Na jednoj ploči nalazi se predstava krsta sa jednakim širokim kracima, krst je veoma blago naglašen na površini tako da se teško uočava, iznad krsta su tri pravilno raspoređena mala kruga sa upisanim krstom. Najčešći motiv je mali krug sa upisanim krstom ili veliki krug u kome je upisan krst čiji se krakovi završavaju koncentričnim krugovima. Izdvajaju se ploče čija je gornja površina obeležena kao okvir u obliku užeta, a na jednoj unutar okvira je kontinuirana reljefno naglašena spirala, sa stilizovanim četvorolisnim rozetama. U jednostavnijem okviru uklesan je jelen, veoma sveden sa naglašenim rogovima i konturom tela, u položaju skoka ili kretanja. Na donjem groblju većina nadgrobnih obeležja je u obliku amorfnog spomenika priklesanog do približne forme ploče, a tek nekoliko primeraka mogu se opredeliti u oblik prave ploče. Konstatovano je i više niskih amorfnih usadnika koji su postavljeni na istočnoj strani ploče, dok je manji broj konstatovan na prostoru između spomenika, kao izolovana grobna obeležja. Površina spomenika je grubo klesana ili je potpuno neobrađena, ostavljena u prirodnom obliku stene s minimalnim intervencijama do oblika ploče. Na zapadnoj polovini jedne ploče uklesan je krug sa upisanim krstom čiji se krajevi završavaju u obliku koncentričnih krugova. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Sa našim vodičem Urošem Matovićem i meštaninom, Radetom Munićem
Najstariji bor u Srbiji - 500 godina?
pristup:putničkim vozilom,pešačenje do 200m; status:Spomenik prirode; šifra:SP237;
Usamljeno razgranato stablo na planinskoj livadi. Pola korenja u zemlji, druga polovina u vazduhu, zemlju sa te strane stabla odnela je ko zna kakva erozija. Pored usamljenog gorostasnog stabla, sa istog mesta se pruža i lep vidik na najveći deo sela.
Do stabla se stiže posutim putem sa tvrdom podlogom u dužini 500 m. Put je ima loših delova (strmine posute šljunkom), ali se može proći putničkim vozilom. Do stabla se kratko pešači preko livade.
Ceo kompleks je vlasništvo šire familije Gluščević i bogat je originalnim seoskim objektima. Takođe, vrlo lepo je uređena etno kuća, prepuna predmeta koji su inače i pripadali domaćinima.
Zadnjih 1300 m puta još nema asfalt i treba obilaziti udubljenja pri vožnji. Obećava se asfalt sledeće, 2019. godine.
status:spomenik kulture od velikog značaja; šifra:SK0375;
Pored crkve i konaka u porti se nalaze i značajni ostaci starijih građevina. Korito rečice koja prolazi pored manastira je uređeno i dodaje mestu jako prijatnu notu.
Do manastira vodi asfaltni put.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo Pored reke Lima u Brodarevu, oko 25 k m jugoistočno od Prijepolja, nalazi se manastir Davidovica sa crkvom Bogojavljanja, zadužbina Vukanovog sina i Nemanjinog unuka Dimitrija, u monaštvu nazvanog David. On je 1281. pozvao iz Dubrovnika majstora Desinu iz Risna i njegovog sina da izgrade hram posvećen Bogojavljanju. Ugovor o izgradnji čuva se u Dubrovačkom arhivu. Po stilskim odlikama arhitekture crkva pripada spomenicima raške škole. U osnovi je jednobrodna, sa pripratom i kupolom oslonjenom na luke i pilastre. I bočne kapele pravougaonih osnova, sa apsidama spolja trostranim a iznutra polukružnim, imaju kupole osmougaonih tambura. U crkvi su sačuvane nadgrobne ploče sa značajnim natpisima. U devetoj deceniji XIII veka crkva je živopisana. Sačuvani su samo fragmenti fresaka pod kupolom i u severnoj kapeli posvećenoj sv. Dimitriju. Slikane su na žutoj i plavoj osnovi, ali im se zbog velike oštećenosti teško nalaze paralele. Ipak, na nekim sačuvan-im licima svetitelja vidi se rad slikara koji nije bio kadar da prati savremene umetničke tokove. NJegove forme su plitkog reljefa i daleko od antičkih uzora kojima su težili savremenici. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Zadužbina Dragutina, razrušen, na teško pristupačnom mestu.
Izvor: Zavod za zaštitu spomenika kulture Kraljevo Ostaci manastira Mili nalaze se na desnoj obali reke Lim, oko 3 km uzvodno od naselja Brodarevo. Manastir, posvećen najverovatnije Sv. Trojici, prvi put se spominje 1413. godine kao karavanska stanica u dolini Lima. Opustošen je i uništen od strane Turaka krajem XVII veka. Crkva je naglašeno pravougaone osnove sa polukružnom apsidom na istoku. Unutrašnjost crkve je izdeljena travejima na tri dela, od čega je središnji najveći, gotovo kvadratnog oblika. Zapadno i severno od crkve nalaze se ostaci dva objekta (konaka i trpezarije). U manastirskoj porti se razvijala nekropola. Objavljeno na: https://www.osmsrbija.iz.rs/nkd/
Naslovna strana
