Lokalitet je u svetu vrlo cenjeno nalazište, po važnosti se poredi sa Vinčom. Naseljeno je bilo u dugom vremensko periodu, nekoliko hiljada godina.
Na lokaciji je izrađena replika neolitskog naselja sa nekoliko koliba i ogradom od trupaca.
U jednoj od koliba smo zatekli i figuru neolitskog čoveka u sedećoj pozi.

Razgovarali smo sa meštanima koji su nam rekli da je replika neolitskog naselja njihova ideja i delo, da je pomoć države pri gradnji bila simbolična.

Spomenik boju na Dublju se nalazi u porti crkve.
Iza spomenika, na zidu zgrade urađen je mural sa scenom boja.
Biste vojvode Milića Drinčića i vojvode Sime Nenadovića koji su u boju poginuli, nalaze se prema ulici, sa druge strane porte.
Uz njih su i dva monumenta sa imenima poginulih u ratu sa Turskom i u Prvom svetskom ratu.

Preostali deo tvrđave čine očuvani bedemi u punoj visini, ali se osim zidina nema šta videti - drugog sadržaja nema, osim velikog savskog šetališta uz tvrđavu.

Nevelika, ali vrlo šarmantna spratna zgrada u pešačkoj zoni grada.

Značajna kao prva i veoma dobro organizovana apoteka. Projekat je uklopio stambene zahteve sa zahtevima čuvanja i prometa medicinskih sredstava.
U zgradu je useljena Turistička organizacija.

Dvospratna zgrada sa naglašenim horizontalnim ritmom i istaknutim centralnim delom (rizalitom) koji se završava kubetom. Fasada obogaćena sa dosta plastike, ukusno ne prenagašeno.
Zgrada je dvojnica sa Zgradom Okružnog načelstva.

Ovo nije samo jedna od retkih pokrivenih pijaca u Srbiji, verovatno je pred Drugi svetski rat bila i jedina.
Svojom jedinstvenom fasadom dodatno se ističe kao vredno kulturno nasleđe.

Dvospratna zgrada sa naglašenim horizontalnim ritmom i istaknutim centralnim delom (rizalitom) koji se završava kubetom. Fasada obogaćena sa dosta plastike, ukusno ne prenagašeno.
Zgrada je dvojnica sa Zgradom Okružnog suda.

Na mestu rodne kuće našeg velikog pisca i lekara stoji noviji objekat, kuća Andrije Jovanovića, lekara i dobrotvora. I ova kuća je upisana kao deo kulturne baštine grada.

Fasadom, a i veličinom ova se zgrada izdvaja od ostalih.
Jako zanimljivo rešenje fasade objedinjuje više stilova, a veliki broj lukova i dodatni detalji upućuju na prisustvo nacionalnog elementa. Ugaoni deo je veoma naglašen. Sa obe strane je dodat po jedan široki erker a preko zakošenog ugla između spaja ih balkon sa niskom terasom.
Zgrada je zidana iz sredstava humanitarnog fonda namenjenih siromašnim šabačkim učenicima. Po izgradnji, pretvorena je u hotel (ko je video vajdu od sirotinje?).

Prema potomcima vlasnika imanja, stablo je zasadio pop Luka Lazarević 1840. godine na svom placu.

Nalazi se u okruženju savremenog stambenog bloka u centru grada. Do nje se pristupa kroz prolaz iz centralne pešačke zone.

Zgrada nije sačuvana u autetičnim obliku.
Nad ugaonim delom fasade bila je izgrađena kupola koja je uništena tokom Prvog svetskog rata.
Osim poslovnog prostora u prizemlju, u zgradi se na spratu nalaze prostorije Geodetske uprave uz nekoliko stambenih jedinica.

Impresivan izgled, prva asocijacija - tvrđava.
Zgrada nije zaštićena, iako ima karakteristike zajedničke za veći broj objekata finansijskih institucija iz perioda pred sam Drugi svetski rat.

Nalazi se u kraju poznatom (uglavnom starijim Šapčanima) kao Velika pijaca. U svoje vreme vrlo važan i markantan objekt.
Zgrada je sada u vlasništvu eparhije.

Veoma visok zvonik, bogato izrezbareni pozlaćeni ikonostas sa mnoštvom vrednih ikona i dekorisana unutrašnjost.
Porta uglavnom popločana sa Spomenikom žrtvama 1912 - 1918 i kosturnicom iz istog vremena.

Ova kuća je jedini u Šapcu preostali primer građanske stambene arhitekture iz sredine 19. veka.
Prota Jovan Pavlović bio je vrlo obrazovan i ugledan stanovnik grada.

Spomenik je posvećen svim žrtvama ratova od 1912 do 1918, u ime potomstva.
Postavljen je nad humku pod kojom je kosturnica 137 stradalnika čija su tela otkopana posle Prvog svetskog rata.

Zgrada u kojoj se nalazilo sedište Šabačke zadruge osnovane 1888. godine. U gradu je poznata pod nazivom "Košnica".

Na ovu zgradu naišli smo u toku šetnje. Primetili smo ploču sa informacijom o važnom kulturnom objektu.
Na internetu nismo našli nikakve podatke, ostaje nam samo informacija postavljena ispred objekta.

Pročitali smo informaciju na ploči ispred objekta.
Nismo uspeli da nađemo ni jednu drugu informaciju na internetu.

Ravnu fasadu obe ulične strane oplemenjuju manji balkon na sredini pročelja i veći na ugaonom delu zgrade, kao i atika sa dve figure i natpisom na ugaonom delu.
Na tri atike (druge dve su nad dva ulaza) nalaze se natpisi "Zanatski dom", "Savezno pevačko društvo 'Zanatlija'" i "Zanat je zlatan".

Sokolski domovi su dvadesetih godina dvadesetog veka bili nosioci razvoja sporta u Jugoslaviji. Zaslužni su za pionirski rad na širenju gimnastike, atletike, pa i kolektivnih sportova.
Skoro sve sačuvane sokolane (ima ih dvadesetak u Srbiji) stavljene su pod zaštitu kao značajni kulturni objekti.

Građena za potrebe eparhije, neko vreme je služila svojoj nameni, potom je u njoj bila gimnazija, zatim ponovo eparhija, a od 1954. godine do danas u njoj se nalazi bibloioteka.

Veliki značaj zgradi, kao objektu kulturne baštine, daje činjenica da je to prva školska zgrada u Srbiji izgrađena po planu i u stilu moderne (zapadne) arhitekture.
Značajna je i za razvoj prosvetiteljstva kod nas, čuvanjem uspomene na prvu gimnaziju u Srbiji (iz 1836. godine).
Prvobitno školski objekt, krajem 80-tih godina prošlog veka dobila je novu namenu. U nju je smešten gradski muzej, dok se zgrada gimnazije nalazi u istom kompleksu, uvučena iza zgrade muzeja.

Prošli smo pored zgrade i konstatovali da je namoguće uhvatiti bilo kakav kadar. Visoko olistlo drveće ispred sprečavalo je da se vidi bilo koji deo fasade.

Na zgradi nije bilo obaveštenja o sadržaju postavke, odnosno mogućnosti posete.

Nevelik spratni objekt. Na fasadi puno neočekivanih detalja, koje samo secesija može da iznedri.
Pogled najviše zastaje na polukružnom erkeru sa kubetom, postavljenom iznad prolaza.

Pogled na fasadu zaklanjaju mnogobrojne žice i dva manja olistala stabla. Šteta.

Još starija zgrada, takođe bolnička, bila je izgrađena na ovom mestu još 1826. godine. Gradnja je izvršena uprkos tome što je zvanično odobrenje stiglo sa Hatišerifom nekoliko godina kasnije.

Bitka je vođena od 1. do 3. avgusta 1806.
Na mestu ustaničkog šanca sada su muzej i monument posvećen bici.
Nešto niže je sačuvan jedan od devet bunara koje su ustanici iskopali u pripremi bitke.
Mesto je vremenom potpuno okruženo urbanim naseljem. Ništa od ustaničkih fortifikacija nije sačuvano.

Prnjavor, mesto najvećih zločina u početnim bitkama prvog rata i dr A. Rajs koji je o tim zločinima svedočio.
U okviru lokacije se nalaze crkva, spomen kapela sa kosturnicom i bista dr Arčibalda Rajsa.
Porta crkve i prostor oko kapele je zaštićen kao prirodni spomenik pod nazivom "Memorijalni prirodni spomenik Prnjavor".

Pretpostavlja se da se radi o kultnom mestu koje je bilo ograđeno visokim zemljanim bedemom sa palisadama.
Pronađeni su ostaci lepa kojima su se oblepljivale kolibe pravljene od šiblja.
Pored velike (moguće veštačke) humke koja je istraživana, u neposrednoj blizini se primećuje još nekoliko sličnih formacija.

Iako se nalazi u ataru sela Desić, najlakši je pristup iz sela Radovašnice.
Sa magistrale postoji makadamski pristup do dve najbliže kuće, a od njih do lokaliteta ima svega 200 metara preko njive i kroz šumu.
Ljubazni gospodin Rajko Lukić nas je sproveo do lokaliteta, inače bismo kroz šumu verovatno malo lutali. Pokazao nam je i ostatke materijala koje arheolozi još nisu odneli u muzej, a koji se sastoje od grumenja glinenog lepa sa utisnutim tragovima šiblja na koje su lepljeni.

Okolni prostor je zaštićen kao prirodni spomenik pod nazivom "Prirodni prostor oko nepokretnog kulturnog dobra Manastir Radovašnica".

U Strojića mali, na brdu zvanom Carić; 9 autentičnih objekata;

Tragična ljubav o kojoj priča legenda, bila je anatemisana od obe porodice i tragično je zapečatila sudbinu oboje mladih.
Izvorno, mesto je bilo obeleženo jednostavnom kamenom pločom. Danas je na istom mestu lepo popločani plato okružen niskim stubovima sa stepeništem. U sredini platoa su od mermera izrađeni raspolućeno srce i knjiga sa posvetom.

Nismo našli podatke o tome ko je i kada postavio spomenik.