Zamenila je staru dorćolsku centralu koja je bila prva električna centrala u Srbiji.
Radila je do 1969. godine.

Objekt je služio kao vojnička kuhinja.
Očuvan je samo delimično i pre nekoliko decenija obnovljen prema pretpostavljenom izgledu.

U kosturnicu u podnožju kule pohranjene su kosti branilaca Beograda iz ofanziva 1914. i 1915. godina.
Kosti su skupljane po oslobođenju, na obalama obe reke i delovima Dorćola.

Jedan je od tri amama koji su se nalazili u okviru beogradske tvrđave. Druga dva danas postoje samo u vidu arheoloških ostataka.

Najveći zoološki vrt Srbije poseduje izuzetno bogatu zbirku faune sa svih strana sveta. Prostor je vremenom postao suviše tesan, pa se razmišlja o njegovom preseljenju na primereniju lokaciju.

Nalazi se u Dizdarevoj/Despotovoj kuli na Kalemegdanu.

Konstatovan je deo bedema koji se nalazi ispod novog, zidanog mnogo kasnije pri ojačavanju utvrđenja. Rimska gradnja se može videti kroz tri ostavljena otvora na novijem bedemu.

Česma se nalazi uz Defterdarevu kapiju, od koje vode stepenice do Donjeg Grada.
Ima tri otvora za vodu na tri strane objekta.

Snimak iz ovog ugla daje pravi utisak o veličini prostora koji tvrđava zauzima. U centru fotografije je statua Pobednik koja je radi pripreme za rekonstrukciju obmotana belim zastorom.

Kupatilo je građeno u više faza oko turskog kupatila, amama, koje potiče još iz 18. veka.

Nekada jedna od sedamdesetak (Evlija Čelebija pomenje preko 250) beogradskih džamija, jedina je preživela do danas.
Ime je dobila po tome što se dizanjem barjaka (bajraka) na njoj signaliziralo vreme za molitvu.

Ovde su sahranjeni (ne istovremeno): Đura Đaković, Ivan Milutinović, Ivo Lola Ribar i Moša Pijade.
Nad grobnicom su postavljena njihova poprsja.

Ovde je počeo i nedaleko odavde završio poslednji let pionira slovenačke avijacije. Bilo je to 1911. godine.

Nalazi se u grupi stabala koja oivičavaju trg na kome je Spomenik zahvalnosti Francuskoj.
Mečja leska je drvo iz porodice breza. Stabla su karakteristična po pravilno formiranoj krošnji.

U kući se danas nalazi Muzej pozorišne umetnosti.

Danas se u zgradi nalazi Pedagoški muzej

Posle 1809. ostaje isključivo stambeni objekt.

Značajno je kao jedno od najstarijih područja u Beogradu.

Unutar crkve fotografisanje nije dozvoljeno.

Panj ispod klupe od veštačkog materijala, napravljen je prema kalupu od originalnog žilišta, a sama klupa je od posečenog stabla.

Ispod Akademskog parka, na uglu prema zgradi Etnografskog muzeja nalaze se ostaci rimskih termi.
Sačuvane su kompletne osnove sa prepoznatljivim rasporedom prostorija. Otkrivene su sasvim slučajno, pri gradnji drugog objekta.
Nažalost, za radoznalce jedina pritupačna informacija je ova informaciona tabla.

Najveći park u najužem centru grada poseduje i sasvim specifične vrste drveća. Na to upućuju informacione table postavljene ispod stabala.

Događaj na ovom mestu prethodio je velikoj pobuni beogradske raje posle čega su turski topovi sa kalemegdana bombardovali grad.

Moćna dvospratna zgada sa potrovljem zauzima ceo blok i izlazi na četiri ulice.

Konačnoj izgradnji ovog objekta prethodila je duga istorija prethodnih na istom mestu.
Objekt iz 18. veka rušen je, obnavljan i menjan dugim objektima tokom uzastopnih promena gospodara posle tursko-austrijskih bitaka.
Tek po objavljivanju Hatišerifa otvara se mogućnost planiranja i izgradnje ovog objekta.

Stari boemski kvart sa početka 20. veka.
Čine ga ulice Skadarska i Zetska.

Zgrada starija od dva veka stisnute između dve velike višespratnice, deluje potpuno neupadljivo.
Svojevremeno je stajala u neposrednoj blizini Varoš kapije i svojim položajem ocrtava liniju davnašnje ulice.

Verovatno jedna od najpoznatijih starih kafana u Srbiji. Spolja u prvobitnom izgledu, dugo je održavala autentični ambijent svog enterijera.

Više puta je renovirana i dograđivana, tako da je od prvobitne građevine malo toga ostalo.

Prvobitno građen kao hotel (Buleva) sa dodatkom sale, prerastao je u prostor u kome su se prikazivali filmovi, a dve godine davale i operske predstave. Postao je zatim stalni bioskop, koji je kasnije dobio današnji naziv - Balkan.

Bila je ovo prva bolnica u Beogradu. Kasnije je dugo je radila kao Očna klinika, a danas je Muzej medicine.
Zgradu karakteriše centralni deo (rizalit) i naglašeni lukovi na prozorima.

Zaštićena je kao jedinstvena po svojim ambijentalnim i arhitektonskim odlikama ui okviru Beograda.

Miran kutak usred centra užurbanog grada. Kaldrmisani pločnik okružuju starinske zgrade od kojih većina ima istorijsku vrednost. Jedno mesto je prazno - nedostaje zgrada bombardovane biblioteke.

Najveća kafana/restoran u najužem centru grada.
Posle Drugog svetskog rata dugo je nosila bratstvo-jedinstveni naziv "Zagreb" i radila kao ekspres-restoran.

I dobro poznati novinarski "bermudski trougao" - Šumatovac, Pod lipom, Grmeč.

Najživlja ulica Srbije. U današnje vreme poznata uglavnom po prodavnicama. Međutim, ako u šetnji pogled sa izloga podignete na više spratove, ugledaćete potpuno novi i lepši, za većinu prolaznika nepoznat prizor. Skoro svaka od zgrada je zaštićena zbog svoje arhitektonske, po neke i zbog istorijske vrednosti.

U kući se čuvaju lični predmeti naučnika, biblioteka i zbirka etnografskih predmeta.
U dvorištu je postavljena Cvijićeva bista.

Hote ima dve spojene, a odvojeno građene zgrade. Jedna ima pristup sa Obilićevog venca, a druga iz ulice Maršala Birjuzova.

U okviru objekta nije dozvoljeno snimanje fotoaparatom. Snimanje mobilnim je dozvoljeno.

Kuća je i dalje u vlasništvu porodice. Tokom godina stvorena je velika zbirka kako umetničkih dela, i oružja, kao i značajan arhivski i bibliotečki materijal. Kuća prima posete, a ljubazni domaćin je uvek voljan da informiše posetioce o svim aspektima zbirke, kao i o istoriji porodice.

Relativno mali prostor muzeja verovatno ne sadrži sve što je u njega moglo da stane, hala je popunjena do zadnjeg santimetra. Izloženi su zanimljivi modeli iz svih faza razvoja auto industrije.