Tkački dvor se može definisati jedino kao Dvor svoje kraljice (Zagorke). Nijedna klasifikacija ovde nije dovoljno obuhvatna, pošto na svom malom imanju Zagorka održava atelje, radionicu, podučavanje, ambijent, prodavnicu, skupove, druženja i događaje.

Šarenilo i toplina - prava tapiserija uživo.

Na širokom kružnom platou, nešto iznad rečice koja ga okruđuje, nalaze se ostaci crkve i kuhinje, kao i slabije vidljivi ostaci bedema i konaka.

Lokacija je pristupačna, ali potrebno je malo raspitivanja, jer ne postoje putokazi do samog mesta.
Asfaltom se stiže do na 200 m od objekta. Može se spustiti zemljanim putem još bliže, ali nismo hteli da rizikujemo pa smo parkirali u najbližem dvorištu ljubaznih domaćina (uz sam put nema mesta).
Zemljani put prolazi kroz plitku rečicu neposredno pre platoa na kome se nekropola nalazi. Nije bila visoka i lako smo je pregazili, ali, za svaki slučaj, potrebne su čizme ako nemate terensko vozilo.

Vidikovac se nalazi na putu koji sa pravca Vrujci-Mionica u visini Paštrića skreće prema Struganiku (na oko 400m od skretanja). Postoji više tačaka sa kojih se pogled pruža daleko u dubinu.

Postoje dva velika kompleksa sa bazenima, a postoji još bar jedan u sklopu prijatnog ugostiteljskog objekta.

Ako dolazite leti, spremite se na veliku gužvu.

Zgrada je očuvana, kolo postoji, vodenica je potpuno funkcionalna. Nalazi se odmah uz hotel banje Vrujci. Poseduje kolo neuobičajeno za naše vodenice - točak stoji vertikalno, ima lopatice i mnogo je većeg prečnika.
Vodenica, posle nedavne smrti vlasnika, ne radi.

Ovde, u kući sestre Dragojla Dudića, Tito je u septembru 1941. izvršio smotru Kolubarskog bataljona Valjevskog partizanskog odreda.
U okviru poseda se nalaze: seoska kuća u kojoj je održan sastanak, Titova bista, tabla sa posvetom i novija, veća kuća.
Objekti su u dobrom stanju, mada susedi kažu da su se posete poslednjih godina sasvim proredile.

Škola trenutno ne radi.
Objekti na otvorenom su prilagođeni radu sa decom samo u određenim vremenskim uslovima.

Nismo stručnjaci po pitanju obrazovanja, ali sve što smo čuli i videli, deluje nam kao veoma prirodno i podsticajno za radoznali dečji um.

Navod u spisku starih gradova A. Deroka koji lokaciju označava kao "Zamak Toplice Milana, Berkovac" ima nedostataka. Na parceli su pronađeni određeni arheološki artefakti, ali ništa ne ukazuje da su se tu nalazile veće, odnosno dvorske građevine.
Prema objašnjenju gospodina Radivoja Arsića iz Zavoda za zaštitu spomenika kulture Valjevo, lokacija se nalazi na samoj granici atara sela Berkovci, odnosno u centru Banje Vrujci na dvorišnom delu parcele koja pripada motelu Konak Kondir.

Bili smo na mestu na kome su se ranije nalazili ostaci nekih (srednjevekovnih?) građevina, koji su u međuvremenu sklonjeni ili razvučeni. Priču smo čuli od Mire Kovačević, sestre vlasnika Konaka Kondir, a Miloš Kovačević, otac, nam je pokazao parcele na kojima su se objekti nalazili.

Spomenik kulture - Manastir Ribnica i stara škola.
Spomenici prirode - Ribnica i Grupa od devet zaštićenih stabala lipe.
Sve nabrojano nalazi se u krugu od stotinak metara.
Oko manastira je puno prostora za odmor i šetnju, a preko Ribnice je postavljen most za pristup Ribničkoj pećini.
Uz manastir je 2003. godine otkopana srednjevekovna nekropola.

Uspeli smo da obiđemo manstir i pećinu u neposrednoj blizini. Kanjon Ribnice smo izostavili, stabla lipe - zaboravili.

Muzej se nalazi u okviru poseda porodice Petrović.
U okviru poseda nalazi se i Kuća domaćeg čaja. Završava se apartman za smeštaj, a veliki prostor između objekata je ceo popunjen biljno-cvetno-kamenim aranžmanima.
Na ivici proplanka, smešten je kružni natkriveni prostor za odmor i posluženje.
Zbirka i postavka su izuzetno interesantne i reprezentativne. Sadržaj postavke se može porediti sa svim drugim značajnim zbirkama u zemlji.

Muzej i ceo posed ostavljaju jedinstven utisak, ali je gospodin Petrović - Peca biolog, svojom autoritativnom pričom, doživljaj sam za sebe.

Pećina se nalazi nedaleko od manastira Ribnica. Od manastira, preko reke je postavljen most prema pećini.
Pećina nije osvetljena niti predviđena za turističke posete.

Nismo ulazili dublje u pećinu. Bez lampe i speleološkog iskustva, ne preostaje nam drugo.

U okviru muzeja jedna prostorija sadrži etno postavku, a druga je prepuna istorijske i lične dokumentacije vezane za vojvodu Mišića.
Izložena je i voštana figura vojvode u oficirskoj uniformi.

Najznačajnije nalazište Srbije, jedino te vrste na zapadnom Balkanu, a jedno od najvećih gornjopaleolitskih u jugoistočnoj Evropi. Starost iznosi 80000-40000 godine pne, te ima status spomenika kulture od velikog značaja.
Na lokalitetu se istraživanja rade u kontinuitetu već duži niz godina.

Pristup: skrenite sa magistralnog puta na makadamski put nizbrdo, prema reci, a u visini našeg markera na mapi.
U donjem delu tog puta možete nastaviti pravo (desno) i popeti se na plato na kome ima kuća i nalazi se sa istočne strane Paklenice. Sa tog platoa utabana staza (put) vodi pravo do pećine.
Mi smo umesto pravo, skrenuli oštro levo i na završetku puta dospeli u (poveliko) dvorište kuće kraj same reke. Ljubazni domaćini su navikli da posetioci kod njih parkiraju.
Odatle može stazom pored, a može i pravo rečicom; ima oko 350 m do pećine. Bilo je toplo, pa smo hladili noge idući rekom. Napomena: potrebna je neka laka obuća.
Ispred pećine je gusto zelenilo, ako ne pazite nećete je primetiti. Za uputstvo - nalazi se 50 m posle oštre rečne krivine.

Crkva je preneta iz drugog sela, iz Ribnice, tokom 1908. godine.
Zidovi su rađeni od dasaka.